AB Konseyi

Konsey AB‘nin ana karar verme organıdır. AP gibi, Konsey de 1950lerdeki kuruluş anlaşmaları ile oluşturulmuştur. Üye devletleri temsil eder ve toplantılarına AB’ye her bir üye devletin ulusal hükümetlerinden bir bakan katılır. Hangi toplantıya hangi bakanın katılacağı takvimde hangi konunun yer aldığına bağlıdır. Örneğin Konsey çevre ile ilgili bir konuyu görüşecekse toplantı her ülkenin Çevre Bakanlarının iştirakiyle gerçekleşecek olup, “Çevre Konseyi” olarak tanımlanacaktır. AB’nin dünya ile ilişkileri “Genel Konular ve Dış İlişkiler Konseyi” tarafından takip edilmektedir. Ancak bu Konseyin genel politik konular üzerinde geniş bir sorumluluğu vardır ve bu nedenle bu Konseyin toplantılarına hükümetlerin seçeceği bir bakan iştirak eder.

9 farklı Konsey konfigürasyonu vardır: Genel İşler ve Dış İlişkiler; Ekonomik ve Mali İşler (ECOFIN); Adalet ve İçişleri (JHA); İstihdam, Sosyal Politika, Sağlık ve Tüketiciler ile ilgili İşler; Rekabet Gücü; Ulaşım, Telekomünikasyon ve Enerji; Tarım ve Balıkçılık; Çevre; Eğitim, Gençlik ve Kültür. Konseydeki her Bakan kendi hükümetini temsilen orada bulunur. Diğer bir değişle, Bakanın imzası tüm hükümetin imzası demektir. Bunun ötesinde, Konseydeki her bakan kendi parlamentosuna karşı sorumlu olup dolayısıyla bu parlamentonun temsil ettiği halka karşı sorumludurlar. Bu da Konsey kararlarının demokratik meşruluğunu sağlar.

Konseyin 6 ana sorumluluğu vardır. 1) Avrupa kanunlarını geçirmek – bir çok alanda AP ile müştereken. 2) Üye Devletlerin ana ekonomik politikalarını koordine etmek 3) AB ve diğer ülkeler veya uluslararası kuruluşlar arasındaki uluslararası anlaşmaları neticelendirmek. 4) AP ile müştereken AB’nin bütçesini onaylamak 5) AB‘nin Ortak Dış ve Güvenlik Politikasını geliştirmek 6) Ulusal mahkemeler ile adli vakalarda polis arasında işbirliğini koordine etmek. (Özgürlük, güvenlik ve adalet). Topluluk alanı ile ilgili bu sorumlulukların çoğu– örneğin Üye Devletlerin bağımsızlıklarını paylaşmak suretiyle ve karar verme yetkilerini AB Kurumlarına devretmeye karar verdiği faaliyet alanlarıdır. Bu alan AB’nin ilk sütunudur Ancak, son iki sorumluluk genel olarak Üye Devletlerin yetkilerini devretmediği alanlarla ilgili olup, basitçe birlikte çalıştığı alanlardır. Buna “devletlerarası işbirliği” denmekte olup, AB’nin ikinci ve üçüncü sütunlarını kapsamaktadır.

AB mevzuatının çoğu Konsey ve Parlamento tarafından müştereken kabul edilirler (AB’de karar verme kısmına bakınız). Kural olarak Konsey sadece Komisyon’dan gelen bir öneriye istinaden harekete geçer ve Komisyon normal olarak AB mevzuatının kabulü ve doğru uygulanmasından sorumludur.

AB ülkeleri kendi ulusal ekonomik politikaları arasında yakın bir koordinasyona dayalı genel bir ekonomik politikanın uygulanmasını istemektedir. Bu koordinasyon Ekonomik ve Mali İşler Konseyini oluşturan (ECOFIN) ekonomi ve maliye bakanları tarafından sağlanır. Aynı zamanda daha fazla iş yaratmak ve eğitim, sağlık ve sosyal koruma sistemlerini daha ileri seviyeye götürmek isterler. Bu alanlarda her AB ülkesi kendi politikasından sorumlu olmakla birlikte, ortak amaçlar etrafında toplanır ve karşılıklı olarak deneyimlerden faydalanır. Bu sürece “açık koordinasyon metodu” denir ve Konsey bünyesinde yer alır.

Her yıl Konsey AB ve AB üyesi olmayan ülkeler arasında ve uluslararası organizasyonlarla ilgili çeşitli sayıda anlaşmalar imzalar. Bu anlaşmalar ticaret, işbirliği ve kalkınma gibi geniş kapsamlı alanlarla ilgili olabileceği gibi tekstil, balıkçılık, bilim, teknoloji ve ulaşım gibi konularla da ilgili olabilir. Buna ilaveten, Konsey, Üye Devletler arasında vergileme, şirketler hukuku gibi konularda anlaşmalar düzenleyebilir. Anlaşmalar özgürlük, güvenlik ve adalet konularına yönelik işbirliği ile de ilgili olabilir.

AB’nin yıllık bütçesine Konsey ve AP tarafından müştereken karar verilir.

Üye Devletler AB için ortak bir Dış ve Güvenlik Politikası (CFSP) geliştirmeye çalışmaktadır. Ancak dış politika, güvenlik ve savunma konuları ulusal hükümetlerin bağımsız olarak kontrol ettikleri konulardır. Ülkeler bu alanlarda ulusal egemenliklerini paylaşmamışlardır, bu itibarla Parlamento ve Avrupa Komisyonu burada sınırlı bir rol oynar. Ancak, AB ülkelerinin bu konular üzerinde müştereken çalışarak kazanacakları çok şey vardır ve Konsey bu “devletlerarası İşbirliği”nin yer aldığı ana forumdur. Bunu uluslararası krizlere karşı daha etkin hale getirmek için, AB ”Hızlı Reaksiyon Gücü” oluşturmuştur. Bu Avrupa ordusu değildir; personel kendi silahlı gücünün üyeleri olarak kalacak ve görevleri insani yardım, barış gibi unsurlarla sınırlı olacaktır. 2003 yılında, örneğin, AB Demokratik Kongo Cumhuriyetinde askeri bir operasyon üstlenmiş( kod adı Artemis), ve 2004 de ise Bosna ve Hersek’de ( kod adı Althea) bir barış harekatında bulunmuştur. Konsey bu tür operasyonlarda Politika ve Güvenlik Komitesi (PSC); AB Askeri Komitesi (EUMC); ve AB Askeri Personeli(EUMS) tarafından destek görmektedir.

AB yurttaşları istedikleri AB ülkesinde özgürce yaşayıp çalışabilmektedirler, AB bünyesinde her yerde eşit haklara sahiptirler. Ulusal mahkemeler, örneğin, bir AB ülkesinde bir boşanma davası ya da velayet davasıyla ilgili olarak alınan kararın tüm AB Ülkelerinde geçerli olabilmesi gibi, birlikte işbirliği içinde çalışmak durumundadırlar. AB içindeki serbest dolaşım kanunlara saygılı AB yurttaşları açısından çok avantajlıdır ancak uluslararası suçlular ve teröristler tarafından da suiistimale açıktır. Sınır ötesi suçları engellemek için ulusal mahkemeler, polis kuvvetleri, gümrük memurları ve göçmenlik bürolarının işbirliği içinde çalışması gerekmektedir. Şu hususların sağlanması gerekir; 1) AB’nin dış sınırları tamamen polis tarafından kontrol altına alınmalıdır; 2) uyuşturucu ve insan kaçakçılığı konularında gümrük memurları ve polislerin bilgi alış verişinde bulunmaları gerekmektedir.3) Siyasi sığınma hakkı peşindeki herkesin tüm AB içinde aynı muameleyi görmesi gerekir ki bu tür talepler ancak bu şekilde azalabilir. Buna benzer konular Adalet ve İçişleri Komisyonu tarafından ele alınmaktadır – örneğin Adalet ve İçişleri Bakanı. Burada amaç AB sınırları dahilinde tek bir özgürlük, güvenlik ve adalet alanı yaratmaktır.

Brüksel’de, her AB Üyesi Devletin kendisini ve AB seviyesinde ulusal çıkarlarını temsil eden bir “Daimi Temsil Heyeti” bulunmaktadır. Her Temsil Heyetinin başında o ülkenin Büyükelçisi yer almaktadır. Bu Büyükelçiler (Daimi Temsilciler) Daimi Temsilciler Komitesinde haftalık olarak bir araya gelirler (COREPER). Bu Komitenin rolü, Özel Tarım Komitesi tarafından yürütülen tarımla ilgili işlerin dışında Konseyin işlerini hazırlamaktır. COREPER ulusal yönetimlerden çeşitli memurların yer aldığı Çalışma Grupları tarafından destek görürler.

Konsey Başkanı her 6 ayda bir değişir. Diğer bir ifadeyle, her AB ülkesi 6 aylığına Konsey takvimini ve başkanlığını sırayla devralır ve mevzuat ve politik kararların alınmasını ve Üye Devletlerarasındaki uyuşmazlıkların çözümü için uğraşırlar. Örneğin, Çevre Konseyi 2006 yılının ikinci yarısında bir araya gelecek olup, şu anda Konsey Başkanlığı Finlandiya’da bulunduğundan Çevre Konseyine yine Fin bakanı tarafından başkanlık edilecektir.

Başkanlık, Konseyin her seviyedeki faaliyetlerini sağlayan ve temin eden Genel Sekreterlik tarafından destek görmektedir. 2004 yılında, Bay Javier Solana Konsey Genel Sekreteri olarak görev yapmaktadır. Kendisi aynı zamanda Ortak Dış ve Güvenlik Politikası Yüksek Temsilcisi sıfatını taşımakta olup (CFSP), AB’nin uluslararası alanda ilişkilerinin koordinasyonuna yardımcı olmaktadır. Yeni Lizbon Antlaşması uyarınca, Yüksek Temsilcinin AB Dış İlişkiler Bakanı ile değiştirilmesi gerekmektedir. Genel Sekreterin, genel sekreterliğin işlerini yürütülmesinden sorumlu bir Genel Sekreter Yardımcısı bulunmaktadır.

Konsey kararları oylama ile alınmaktadır. Bir ülkenin nüfusu ne kadar fazla ise o ülke kadar fazla oya sahiptir ancak oylar az nüfusa sahip ülkelerin lehinedir.

Almanya, Fransa, İtalya ve İngiltere:29

İspanya ve Polonya:27

Romanya:14

Hollanda:13

Belçika Çek Cumhuriyeti, Yunanistan, Macaristan ve Portekiz :12

Avusturya, Bulgaristan ve İsveç:10

Danimarka, İrlanda, Litvanya, Slovakya ve Finlandiya:7

Kıbrıs, Estonya, Letonya, Lüksemburg ve Slovenya:4

Malta:3

TOPLAM: 345

Ortak dış ve güvenlik politikası, vergi politikası sığınma ve göç politikası gibi bazı hassas özel alanlarda ise Konsey kararları oybirliği ile alınmaktadır. Diğer bir değişle, her üye devletin bu alanlarda veto hakkı bulunmaktadır. Konuların çoğunda, Konsey kararları nitelikli çoğunluk oylama sistemine göre alınmaktadır. (QMV /NÇO). Nitelikli çoğunluğa; 1) Üye Devletlerin oy çokluğuyla (bazı durumlarda üçte iki çoğunluk ile) ve 2) toplamın yüzde 73.9 unu oluşturan minimum 255 oyla ulaşılır..

İlaveten, Üye Devletlerden biri lehte oyların Birlik nüfusunun en az yüzde 62 sini temsil ettiği konusunun teyit edilmesini isteyebilir.