Vergiden Muaf Hak Edişler

Burada yolcular, düşük seviyedeki sevkiyat ve ithalat için vergiden muaf ödeneklere atıfta bulunuyoruz.

 

A) YOLCULAR

 

Direktif için, üçüncü ülkelerden yolcular için ithal edilen malların KDV ve tüketim vergileri muafiyetleri ile ilgili, ve onayından sonra 69/169/CEE sayılı Direktifi iptal edecek bir teklif sunulmuştur. Teklif, mevcut sistemin yeniden yapılandırma ve basitleştirilmesi gerekliliğinin anlaşılmasından, özellikle temel olarak birçok değişiklik gerektirmesinden ve Direktifin diğer ülkelerin AB’ye katılmasından sonra kabul edilmesi gerektiği için, sunulmuştur.

 

Üçüncü ülkeler veya uyumlu KDV ve tüketim vergileri kurallarının uygulanmadığı bölgelerden yolcuların kişisel bagajlarında ithal edilen mallar için geçerli olacaktır.

 

Uygulanabilir vergiden muaf ödenekler üçüncü ülkelerden AB’ye ulaştıklarında yolcular tarafından yapılan vergiden muaf ithalatlar için yetkili olan para eşiği veya meblağ limitlerini ifade etmektedir.

 

Kişi başına 220 Euro’yu geçmeyen mal ithalatları üzerindeki KDV ve tüketim vergilerinin gözden geçirilmesi tavsiye edilmektedir. Bu limit hava yoluyla seyahat eden yolcular için 500 Euro olacaktır.

 

Yukarıda bahsedilen eşikler belli limitler dâhilinde 15 yaşın altındaki yolcular için, kullanılan seyahat yolu dikkate alınmaksızın hiçbir zaman 110 Euro’nun altında olamayacakları için, indirilebilir.

 

Bir yolcu tahakkuk eden vergilerde 10 Euro’luk bir miktarda veya böyle bir miktarın altında mallar ithal ettiğinde üye ülkeler KDV ve gider vergisi uygulamamayı seçebilirler.

 

Tütün türevleriyle ilgili olarak, ithal edilen ürünler üzerinden KDV ve gider vergileri aşağıdaki miktar limitleri içersinden ödenmeyecektir:

 

* 200 sigara veya 40 sigara;
* 100 küçük sigara veya 20 küçük sigara;
* 50 puro veya 10 puro;
* 250 g içilecek tütün veya 50 g içilecek tütün.

 

Yine de tütün türevlerine uygulanan miktar sınırlamalarını azaltma ihtimali vardır. .

 

Benzer şekilde, ithal edilen ürünler üzerinden KDV ve gider vergileri aşağıdaki miktar limitleri içerisinde alkol ve alkollü içecekler için ödenmeyecektir:

 

* Hacim olarak %22’nin üzerinde bir alkol derecesine sahip olan damıtılmış veya alkollü içecekler veya hacim olarak %80 ‘e eşit veya bu değerin üzerinde alkol derecesine sahip denatüre edilmemiş etil alkol, toplamda bir litre;
* 4 litre gazsız şarap;
* 16 litre bira.

 

Yukarıda bahsedilenlere bir istisna olacaktır çünkü 17 yaşından küçük olan yolcular tütün ve alkole uygulanabilir vergisiz indirimlerden faydalanamayabilirler.

 

Yolcuların uluslar arası gidiş – gelişleri durumunda, Konseyin 28 Mayıs 1969 tarihli yasal, düzenleyici ve idari hükümlerin uyumlu hale getirilmesiyle ilgili, ticaret hacmi üzerindeki vergiden muaf indirimler ve yolcuların uluslar arası seyahatlerindeki ithaller üzerine uygulanan gider vergileri ve buna ilaveten bunların düzenlemelerine atıfta bulunan 69/469/CEE sayılı Direktifi uyarınca tedbirler belirtilmiştir.

 

Direktif yolcuların üçüncü ülkelerden ve Topluluğa seyahatlerini düzenlemektedir.

 

Böyle bir amaç için aşağıdaki maddeler saptanmıştır:

 

 

* Kişisel valiz: bir yolcunun, ilgili nakliye şirketi tarafından kalkış esnasında valiz olarak faturalandırıldığını ortaya koyduğu sürece, varış zamanında gümrük servisine gösterebileceği valiz olarak ve buna ilaveten sonradan bu servise teslim edilen valiz olarak tanımlanır. Akaryakıt içeren taşınır sandıklar valiz olarak değerlendirilmemektedirler. Bununla birlikte böyle taşınabilir sandıkların içindeki akaryakıt, akaryakıtın mülkiyeti ve nakliyesi ile ilgili hükümlere bakılmaksızın maksimum on litrelik bir miktara tabi olarak her bir motorlu ulaştırma aracı için vergisiz hak edişler olarak kabul edilmektedir.
* Ticari amaç taşımayan ithalatlar: aşağıdaki gerekliliklerle uyumlu olan ithalatlar ticari amaç taşımayan ithalatlar olarak değerlendirilmektedirler:

 

- Arada sırada gerçekleştirilirler ve

- Doğaları veya miktarları malların ticari amaçlarla ithal edildiğini akla getirebilecek olan şüpheli durumlar istisna olmak üzere, yolcuların kişisel kullanım veya aile kullanımına ayırdıkları veya özellikle hediye olarak verilmeye yönelik mallar olarak atıfta bulunulurlar.

 

Bu tür yolcuların seyahati için vergiden muaf hak ediş:

 

* Yolcuların kişisel valizlerinde bulunan mallar üzerine, herhangi bir ticari amaç taşımamaları ve toplam değerlerinin kişi başına 175 euro'yu geçmemesi kaydıyla uygulanır;
* On beş yaşından küçük yolcular durumuna 90 euro’ya indirilebilir.

 

Yolcuların topluluk içi seyahatleri ile ilgili olarak vergiden muaf hak ediş:

 

* AB Antlaşması[35] uyarınca sağlanılan koşulları yerine getirdikleri ve üye ülkelerden herhangi birisinin yurt içi işlemlerinin vergilendirilmesi ile ilgili genel koşullar uyarınca satın alındıkları sürece ve ticari amaç taşımayan ithal ürün olmaları ve kişi başına 600 Euro’yu aşmayan bir değere sahip olmamaları koşuluyla yolcuların kişisel valizlerindeki mallara uygulanır;
* On beş yaşından küçük yolcular durumunda 150 Euro’ya indirilebilir.

 

Malların toplam değerinin kişi başına yukarıda belirtilen miktarı aştığı durumlara ve böyle bir miktara tabi olarak, birbirinden ayrı olarak ithal edilen mallar için vergiden muaf hak edişlerden faydalanılabilecektir.

 

Seyahat gerçekleştirildiğinde:

 

* Üçüncü bir ülkenin toprakları üzerinden transit olarak, iniş yapmadan bir ülke üzerinden uçuş bu direktif uyarınca transit olarak değerlendirilmeyecektir;
* Ticaret hacmi üzerinden vergilerin ve/veya gider vergilerinin böyle bir ülkede tüketilen mallar üzerine uygulanmadığı başka bir üye ülkenin topraklarından gelen uçuşlar transit olarak değerlendirilmeyecektir.

 

Direktife göre, yolcu kendi valizinde taşınan malların üye ülkelerden herhangi birisinin yurt içi işlemleri için genel vergilendirme koşulları uyarınca satın alındığını ve ayrıca bu gibi malların ticaret hacmi ve/veya gider vergileri üzerinden herhangi bir vergi iadesinden faydalanmadığını göstermek zorundadır.

 

Konsey bu bağlamda Antlaşma tarafından sağlanılan prosedürler uyarınca 31 Ekim 1987 tarihinden buyana gerçek değerlerini korumak amacıyla iki yılda bir vergiden muaf hak edişlerin miktarlarını revize edecek ve uyarlayacaktır.

 

Ayrıca, vergiden muaf hak edişleri belirlemek amacıyla, geçici ihracatlarından sonra geçici olarak ithal edilen veya geri ithal edilen kişisel malların değeri hesaba katılmayacaktır.

 

Tütün türevleri alkollü içecekler, parfümler, kahve ve çay ile ilgili vergiden muaf hak edişler ile ithalat miktar sınırları üçüncü ülkeler ve Topluluk veya üye ülkeler arasında gerçekleştirilen seyahatlere göre değişiklik gösterecektir. Kahve durumunda, on beş yaşından küçük çocuklara vergiden muaf hak ediş hakkı verilmemektedir.

 

Bazı koşullar altında üye ülkelerin vergiden muaf hak edişleri reddedileceklerini ve/veya vergiden muaf hak edişler için kabul edilen mal miktarlarını ve/veya değerlerini azaltabileceğini belirten çeşitli kanunlar hazırlamışlardır.

 

Benzer bir şekilde, İrlanda ve Danimarka için istisnalar belirlenmiştir.

 

 

A) DÜŞÜK SEVIYEDEKI SEVKIYAT

 

Düşük seviyedeki sevkiyat Konseyin 5 Ekim 2006 tarihli, ticari amaç taşımayan ve üçüncü ülkelerden gelen küçük teslimatlara tabi malların ithalatına uygulanabilir vergiden muaf hak edişlere atıfta bulunan Direktifi 2006/79/CE tarafından belirlenmişlerdir.

 

Bu Direktif aşağıdaki anahtar terimleri oluşturmaktadır:

* Alkol ve alkollü içecekler:

- Hacim olarak %22’nin üzerinde bir alkol derecesine sahip olan damıtılmış veya alkollü içecekler veya hacim olarak %80 ‘e eşit veya bu değerin üzerinde alkol derecesine sahip denatüre edilmemiş etil alkol, standart 1 şile (1 litreye kadar);

- Damıtılmış veya alkollü içecekler, şarap veya alkol bazlı içecekler, alkol derecesi hacim olarak %22 üzerinde olan tafia, sake veya benzer ürünler; köpüklü şaraplar, likör şaraplar; standart şişe (1 litreye kadar);

- 2 litre gazsız şarap.

 

Direktif aşağıdaki malların ticaret hacmi üzerinden vergiler ve gider vergilerinden ithal edildikleri esnada muaf olacaklarını saptamaktadır:

 

* Herhangi bir ticari amaca sahip olmayan küçük teslimatlar olarak üçüncü ülkelerden gelen mallar
* Bir kişi tarafından AB’ye üye bir ülkedeki başka bir kişiye gönderilen mallar.

 

Küçük teslimatların ticari amaçlara sahip olmadıklarını göz önünde bulundurmak amacıyla;

 

* 45 Euro’ya eşit veya 45 Euro’dan düşük yuvarlak bir değere sahip olacaklar;
* Ara sıra olacaklar;
* Sadece alıcıların kişisel veya aile kullanımına yönelik mallar içerecekler;
* Gönderen tarafından alıcıya herhangi bir ödeme olmaksızın gönderileceklerdir.

 

Aşağıda detayları verilen mallar ticaret hacmi üzerinden alınan vergiler ve gider vergilerinden hariç tutulacaklardır:

 

*
* Tütün türevleri (50 sigara, 25 küçük sigara, 10 puro veya içmek için 50 gramlık tütün);
* Alkoller ve alkollü içecekler;
* Parfümler (50 gram) veya güzellik losyonları (0,25 litre veya 8 ons);
* kahve (500 gram) veya 200 gramlık kahve özü ve esansı;
* Çay (100 gram) veya 40 gramlık kahve özü ve esansı.

 

Eğer topluluğun vergiden muaf hak edişlerinin uyarlanması vergiden muaf hak edişlerde ulusal para biriminde gösterilen, %5 ‘ten daha az olan bir değişikliğe neden olursa, ilgili üye ülke miktarı düzenlemeden önce kendi para biriminde yürürlükte tutabilir.

 

 

 

 

B) İTHALAT

 

Bu bölümde, kişisel malların kesin ithalatını, bazı nakliye mallarının geçici ithalatlarını ve turizm araçlarının geçici veya kesin ithalatlarını ele alacağız.

 

a) Kişisel malların kesin ithalatı:

 

Konseyin 28 Mart 1983 tarihli bu 83/183/CEE sayılı Direktifi kişisel malların kesin ithalatlarını bir üye ülkeden gelen bireylerin kişisel mallarının bunun gibi kesin ithalatlarına uygulanabilir olan vergiden muaf hak edişlerle ilgili olarak düzenlemektedir ve 89/604/CEE sayılı Direktif bir öncekini düzenlemektedir.

 

Üye ülkeler ticaret veya spekülasyon amacı güdülmeksizin bir kişi tarafından başka bir üye ülkeden kişisel malların kesin ithalatları için bu Direktifler uyarınca sağlanan koşullar kapsamında ve bu koşullara göre, ticaret hacmi üzerine ve tüketim üzerine koyulan gider vergileri ve diğer vergiler üzerinden, vergiden muaf hak edişler vermek zorunda olacaklardır.

 

Aşağıdakiler kişisel mallar olarak değerlendirileceklerdir:

 

* İlgili tarafların kişisel kullanımı ve ev ihtiyaçlarına yönelik mallar;
* İlgili tarafın mesleğini veya işini yapması için gerekli olan aletler ve araçlar.

 

Vergiden muaf hak edişlerin veriliş koşulları:

 

* Herhangi bir üye ülkenin iç işlemlerinin vergilendirmeyle ilgili genel koşulları uyarınca satın alınmışlardır ve ayrıca bu gibi mallar ticaret hacmi üzerindeki vergilerden ve/veya gider vergileri veya tüketim üzerine koyulan diğer vergiler üzerinden herhangi bir muafiyet veya vergi iadesinden faydalandırılmayacaklardır. Bu Direktifin uygulanması için 77/388/CEE sayılı Direktifte Madde 15.10 maddesi uyarınca tasarlanan koşullar uyarınca satın alınan malların bu koşulları yerine getirdikleri düşünülecektir;
* İhraç edildikleri üye ülkede ilgili taraf tarafından,

- Motorlu karayolu taşıtları (römorklar dâhil), konvoylar, taşınabilir konutlar, eğlence gemileri ve turizm uçaklarını ilgilendiren ikamet değişikliklerinden itibaren en azından altı ay sonra;

- İkametgâh değişikliğinden ve diğer bütün malları ilgilendiren ikinci bir ikametgahın belirlenmesinden itibaren en az üç ay aktif olarak kullanılmaya yöneliktirler;

- Yukarıdakilere bağlı olmaksızın, üye ülkeler bazı mallar için yukarıda bahsedilen vade süresini on iki aya yayabilirler.

 

Bazı mallar için vergiden muaf hak edişlerin verilmesiyle ilgili özel koşullar:

 

* Tütün türevleri, alkollü içecekler, parfümler, kahve ve çay;
* Binek atlar, motorlu karayolu taşıtları (römorklar dahil), konvoylar, taşınabilir konutlar, eğlence gemileri ve turizm uçakları.

 

Sınırlı istisnalarla, motorlu karayolu taşıtları (römorklar dahil), konvoylar, taşınabilir konutlar, eğlence gemileri ve turizm uçaklarının devredilmesi, kiralanması veya ödünç verilmesi vergiden muaf hak edişlerini müteakip on iki ay boyunca yasaklanmıştır.

 

Direktif ikametgâhı belirlemek için aşağıdaki gibi kural koyacaktır:

 

* Normal ikametgâh, bir kişinin kişisel veya mesleki nedenlerle bir takvim yılında en azından 180 gün boyunca alışıldığı şekilde yaşadığı yer veya mesleki sınırları olmayan bir kişi durumunda ise kişi ve bu kişinin yaşadığı yer arasındaki yakın bağlantıyı ortaya çıkartan kişisel sınırlar olarak tanımlanmaktadır.
* Bununla birlikte, mesleki bağlantıları kendi kişisel bağlantılarından farklı olan bir yerde konuşlanmış olan ve bu nedenle bir veya alternatif olarak birden fazla mensubun konuşlandığı farklı yerlerde ikamet etmek zorunda kalan bir kişinin normal bir ikametgahı bu kişi böyle bir yere düzenli olarak geri geldiği sürece kendi kişisel bağlantılarının yerinde konuşlanmış olarak kabul edilecektir. Bu koşullar, kişi belirli bir süre boyunca sürecek olan bir görevi yerine getirmek için üye bir ülkede kaldığında karşılanmamış sayılacaklardır.
* Bireyler herhangi bir yeterli araçla ve özellikle de kendi kimlik belgeleri veya geçerli diğer herhangi bir belge sayesinde kendi ikametgâhlarının yerini ispat edebilirler.
* İthalatın üye ülkesinin yetkili mercilerinin normal ikametgâh hakkındaki beyanın doğruluğundan şüphe etmeleri halinde, bazı özel kontrollerin yapılması amacıyla, herhangi bir bilgi unsuru veya ek delil talep edilebilir.

 

Direktif aşağıdaki nedenlerle kişisel malların ithalatıyla ilgili özel hükümler belirlemiştir:

 

* İkametgâhın değiştirilmesi; en son ithalatın normal ikametgâhın taşınmasını müteakip on iki ay içerisinde yapılması kaydıyla
* Böyle bir ikametgâhın terk edilmesi nedeniyle ikinci bir ikametin döşenmesi. Bu vergiden muaf hak ediş:

i) Eğer kişi ikinci ikametgahın sahibiyse veya minimum on iki aylık bir süre ile kiralamışsa;

ii) İthal edilen mallar ikinci ikametgahın normal mobilyasına tekabül ediyorsa;

iii) İlgili malların gerçekten ilgili kişinin mülkiyetine girmiş olmaları ve en az on iki aylık bir süre boyunca kendi kişisel kullanımına yönelik olmaları koşuluyla verilecektir.

 

* Evlilik nedeniyle: aşağıdaki koşullar altında üç aydan daha az bir süre için satın alınmışlarsa veya elde tutulmuşsa, herhangi bir kişi vergiden muaf kişisel mallar ithal edebilirler:

 

i) İthalat evlilik için öngörülen tarihten iki ay önce başlayan ve evlilikten dört ay sonra biten bir süre boyunca yapılacaktır;

ii) İlgili taraf evliliğinin gerçekleştiğini veya evliliği için resmi işlemlerin başlatılmış olduğunu gösterecektir;

iii) Evlilik nedeniyle adet olduğu üzere verilen hediyeler, eğer normal ikametgâhları ithal edilen üye ülkeden farklı bir üye ülkede olan kişiler için belirtilen koşulları karşılayan bir kişiye veriliyorlarsa vergiden muaf mallar olarak kabul edileceklerdir. Bu vergi muafiyeti birim fiyatı 200 Euro’yu aşmayan hediyelere uygulanacaktır. Bununla birlikte, üye ülkeler vergiden muaf hak ediş için her bir hediyenin değeri 1,000 Euro’yu aşmadığı sürece vergiden muaf hak ediş verebilirler.

iv) İthalat evlilik tarihinden önce gerçekleştirildiğinde yeterli bir garantinin sağlanması koşuluyla üye ülkeler vergiden muaf hak edişler verebilirler.

v) Eğer birey evliliğini böyle bir evlilik için belirtilen tarihten itibaren dört aylık bir süre içerisinde ispat etmezse, vergiler ithalat tarihinden itibaren tahakkuk ettirilecektir.

 

* Miras yoluyla edinim: Miras nedeniyle bir üye ülkede kişisel malların mülkiyetini veya kullanma hakkını elde eden herhangi bir birey, bu gibi malları aşağıdaki koşullar uyarınca maddelerde tasarlanan vergiden muaf hak edişlerle ikamet ettiği başka bir üye ülkeye ithal edebilir:

 

 

i) Birey ithalat yapılan üye ülkenin yetkili mercilerine ithal edilen malların miras nedeniyle edinildiğini kanıtlayan, bir noter veya üye ülkenin herhangi bir başka yetkili makamı tarafından verilen bir sertifikayı ihracat yapılan üye ülkenin yetkili mercilerine verecektir.

ii) İthalat malların mülkiyete geçmesinden sonra iki yıllın bir süre içerisinde gerçekleştirilecektir.

 

Üye ülkelere bu vergiden muaf hak edişleri, sadece bazı mallar için Direktif uyarınca belirtilenlerden daha geniş koşullarda sürdürme ve tespit etme yetkisi verilmiştir.

 

Direktif aynı zamanda bu Direktif uyarınca üye ülkelerin topluluk sınırları içerisinde üçüncü ülkelerden gelen bireyler için kişisel malların ithalatına verilenlerden daha az avantajlı olan, vergiden muaf hak edişler uygulayamayacağını da belirtmektedir.

 

Ayrıca, bir kontrol mekanizması olarak Komisyon, üye ülkelerle önceden fikir alış verişinde bulunarak, Konseyi ve Avrupa Parlamentosunu bu Direktifin üye ülkelerde uygulanmasıyla ilgili olarak her iki yılda bir bilgilendirecektir.

 

b) Bazı nakliye mallarının geçici ithalatı:

 

Konseyin 28 Mart 1983 tarihli 83/182/CEE sayılı Direktifi bu konuyu bazı nakliye mallarının geçici ithalatıyla ilgili olarak Topluluk sınırları içerisinde uygulanabilir olan vergiden muaf hak edişlere ilişkin olarak düzenlemektedir ve 2006/98/CEE sayılı Direktif eskisini değiştirmekte, uyarlamakta ve yeni üyeleri dahil etmektedir.

 

Bu nedenle Direktif ikameti belirlemek için aşağıdaki genel kuralları belirtmektedir:

 

 

* Normal ikametgâh, bir kişinin kişisel veya mesleki nedenlerle bir takvim yılında en azından 180 gün boyunca alışıldığı şekilde yaşadığı yer veya mesleki sınırları olmayan bir kişi durumunda ise kişi ve bu kişinin yaşadığı yer arasındaki yakın bağlantıyı ortaya çıkartan kişisel sınırlar olarak tanımlanmaktadır.
* Bununla birlikte, mesleki bağlantıları kendi kişisel bağlantılarından farklı olan bir yerde konuşlanmış olan ve bu nedenle bir veya alternatif olarak birden fazla mensubun konuşlandığı farklı yerlerde ikamet etmek zorunda kalan bir kişinin normal bir ikametgâhı bu kişi böyle bir yere düzenli olarak geri geldiği sürece kendi kişisel bağlantılarının yerinde konuşlanmış olarak kabul edilecektir. Bu koşullar, kişi belirli bir süre boyunca sürecek olan bir görevi yerine getirmek için üye bir ülkede kaldığında karşılanmamış sayılacaklardır. Üniversite kurslarına veya okula gitmek normal ikametgahın değiştirilmesi anlamına gelmemektedir.

 

 

Bireyler herhangi bir yeterli araçla ve özellikle de kendi kimlik belgeleri veya geçerli diğer herhangi bir belge sayesinde kendi ikametgahlarının yerini ispat edebilirler. İthalatın üye ülkesinin yetkili mercilerinin normal ikametgah hakkındaki beyanın doğruluğundan şüphe etmeleri halinde, bazı özel kontrollerin yapılması amacıyla, herhangi bir bilgi unsuru veya ek delil talep edilebilir.

 

Üye ülkeler, aşağıda açıklanan koşullar altında, karayolu ile seyahat etmeye yönelik motorlu taşıtları (römorklar dâhil), konvoylar, taşınabilir konutlar, eğlence gemileri ve turizm uçakları, bisikletler veya binek atlarının bir üye ülkeden vergiden muaf bir hak ediş sistemi uyarınca geçici olarak ithalatlarına izin vereceklerdir.

 

Bu gibi bir vergiden muaf hak ediş aşağıdakileri içerecektir:

 

- Ticaret hacmi üzerindeki vergiler, gider vergileri veya tüketim üzerine uygulanan diğer vergiler;

- Direktif Eki uyarınca bahsi geçen ve ülkeler tarafından verilen vergiler.

 

Bu nedenle aşağıdaki nakliye araçları vergiden muaf hak edişlere sahip olacaklardır:

 

* Bir üye ülkenin iç piyasasının genel ithalat koşulları uyarınca edinilmeleri veya ithal edilmeleri kaydıyla aşağıdaki nakliye araçları: karayolu ile seyahat etmeye yönelik motorlu taşıtları (römorklar dâhil), konvoylar, taşınabilir konutlar, eğlence gemileri ve turizm uçakları, bisikletler veya binek atları;
* Nakliye yoluyla ithal edilmiş olan yedek parçalar, aksesuarlar ve normal ekipman.

 

Direktif bütün endüstriyel araçları vergiden muaf hak ediş sisteminden çıkartmaktadır (malların nakliyesi veya dokuz kişiden fazla kişinin taşınmasına yönelik araçlar). Endüstriyel bir araç aşağıdaki şekilde tanımlanmaktadır:

 

* “endüstriyel araç”: üretimi ve ekipmanına göre kara yoluyla yolculuk yapılmasına ve ücretli veya ücretsiz nakliyata yönelik herhangi bir araç:

- sürücü dahil olmak üzere dokuz kişiden fazla kişinin taşınmasına,

- malların taşınmasına,

- nakliyattan çok özel bir kullanıma yönelik herhangi bir karayolu taşıtı.

 

Aşağıdaki araç kategorilerinin geçici ithalatı için vergiden muaf hak edişlerin verilme koşulları ve süresi de tasarlanacaktır:

 

* Sürekli veya süreksiz olarak, her on iki aylı süre için altı ayı geçmeyen bir periyot için turizm araçları, eğlence gemileri ve turizm uçakları, bisikletler veya binek atlarına aşağıdaki koşullarda izin verilmektedir:
o Bu malları ithal eden kişi:
+ Geçici ithalatın yapıldığı üye ülkeden farklı bir üye ülkede kendi normal ikametgahına sahip olacaktır.
+ Kendi özel kullanımı için bu nakliye araçlarını kullanacaktır.
o Nakliye araçları geçici ithalatın yapıldığı ülkede devredilemeyecek veya böyle bir ülkede ikamet eden bir kişiye kiralanamayacaktır. Bununla birlikte şirket genel merkezi Topluluk içerisinde olan bir kiralama şirketine ait olan turizm araçları, bu aynı ülkede sona eren bir kira kontratının yapılmasının bir sonucu olarak ülkedelerse, geriye ihraç edilmeleri için ikamet etmeyen bir kişiye tekrar kiralanabilirler. Bu araçlar kiralama şirketinin bir çalışanı tarafından, bu çalışan geçici ithalatın yapıldığı üye ülkede ikamet eden bir kişi olması durumunda dahi menşe üye ülkeye geri de getirilebilirler.

 

* Profesyonel kullanım için turizm araçlarına aşağıdaki koşullar altında izin verilmektedir:
o Bu malları ithal eden kişi:
+ Geçici ithalatın yapıldığı üye ülkeden farklı bir üye ülkede kendi normal ikametgahına sahip olacaktır.
+ Bu araç para karşılığında veya başka herhangi bir karşılık şeklinde, veya ücreli veya ücretsiz olarak malların endüstriyel veya ticari nakliyesi için insanların taşınması için geçici ithalatın yapıldığı üye ülkede kullanılamayacaktır.
o Turizm aracı geçici ithalatın yapıldığı ülkede devredilemeyecek, ödünç olarak kiralanamayacaktır.
o Turizm aracının kullanıcının normal olarak ikamet ettiği üye ülkenin iç piyasasının genel vergilendirme koşulları uyarınca satın alınması veya ithal edilmesi gerekmektedir ve ihracat nedeniyle kullanıcının ticaret hacmi üzerinde uygulanan vergiler, gider vergileri veya tüketim üzerine uygulanan başka herhangi bir vergiden herhangi bir muafiyet veya vergi iadesinden faydalandırılmaması gerekmektedir.
o Araç herhangi bir geçici plaka hariç ruhsatın verildiği üye ülkede normal seriye sahip bir ruhsat plakasına sahip olduğunda bu koşulların karşılandığı varsayılacaktır. Bununla birlikte, normal serilere sahip bir ruhsat plakasının verilmesinin iç piyasanın genel vergilendirme kurallarına uyum sağlanmasına bağlı olmadığı bir üye ülkede ruhsat verilen turizm araçlarıyla ilgili olarak kullanıcılar tüketim vergisi ödemesini ispat edeceklerdir.
o Vergiden muaf bir hak ediş sistemi uyarınca geçici ithalata
+ Ticaret acenteleri tarafından gerçekleştirilen turizm araçları ithalatı durumunda on iki aylık bir dönem için yedi aylık
+ Diğer bütün durumlar için on iki aylık bir dönem için altı aylık sürekli veya süreksiz bir zaman dilimi boyunca izin verilmektedir.

 

* At turizmi durumunda binek atlarına aşağıdaki koşullar altında 3 aylık bir süre boyunca izin verilmektedir:

 

o Binek atları geçici ithalatın yapıldığı üye ülkenin topraklarına biniciler tarafından yapılan gezintiler boyunca ve bunun gibi gezintiler yapma amacıyla girmek zorundadırlar. Üye ülkelere kendi ülkelerinde ikamet edenlere üye ülke topraklarına nakliye aracı üzerinde girdiklerinde, vergiden muaf bir hak ediş sistemi uyarınca ithalat izni vermeye yetkili değildirler.
o Geçici ithalatın yapıldığı üye ülke topraklarına girildiğinde veya girilmeden önce vergiden muaf bir hak ediş sistemi uyarınca geçici ithalat için izin talebinde bulunulacaktır. Eğer bu izin geçici ithalattan önce talep edilmişse, biniciye bir ileri sınır karakolu tarafından ithalatın yapıldığı üye ülkenin topraklarına girmesi için izin verilmeyecektir.
o Geçici ithalatın yapıldığı üye ülkede binek atları üçüncü bir tarafa kiralanamayacak, ödünç verilemeyecek, devredilemeyecek veya gezinti dışında başka amaçlarla kullanılamayacaklardır.

 

Direktif aynı zamanda normal olarak ikamet ettikleri üye ülkeden başka bir üye ülkede çalışan veya eğitim gören insanlara atıfta bulunan, turizm araçlarının geçici ithalatıyla ilgili özel durumlar hakkında hükümler de içermektedir:

 

* Kullanıcının normal olarak ikamet ettiği ülkede ruhsat verilen bir turizm aracı böyle bir kullanıcı tarafından ikametgahından şirkete ait olan işyerine gitmek ve geri gelmek için gerekli seyahat için başka bir üye ülkeye seyahat etmek amacıyla düzenli olarak kullanıldığında, geçici ithalat izni herhangi bir zaman sınırlandırmasına tabi olmayacaktır.
* Bir öğrenci normal olarak ikamet ettiği üye ülkede ruhsat verilmiş olan bir turizm aracının sadece eğitimini sürdürmek amacıyla ikamet ettiği üye ülkenin sınırları içerisinde düzenli olarak kullanması.

Direktif üye ülkelerin bu Direktif uyarınca sağlananlardan daha avantajlı vergiden muaf hak ediş sistemleri sürdürebilmeleri veya sağlayabilmeleri gerektiğini belirtmektedir.

 

c) Turizm araçlarının geçici veya kesin ithalatları.

 

Bu konuya atıfta bulunarak, Konseyin, tescil edildikleri üye ülkeden başka bir üye ülkede geçici olarak kullanılan veya ikametgâh değişikliğinden dolayı başka bir üye ülkeye kalıcı olarak transfer edilen turizm otomobilleri için bir vergi sistemi meydana getiren 10 Şubat 1998 tarihli Direktif teklifine dikkat çekmekteyiz.

 

Bu teklif Konseyin 83/182/CEE ve 83/183/CEE sayılı Direktiflerini değiştirmeyi hedeflemektedir, bu direktifler sırasıyla başka bir üye ülkeden bireyler tarafından bazı nakliye araçlarının geçici olarak ithalatına ve kişisel malların kesin ithalatlarına atıfta bulunmaktadırlar.

 

İkametgâh değişikliği esnasında vergilere tabi olan kişisel mallar otomobillerdir. AB’de otomobilleri ilgilendiren referans kanunu farklı üye ülkelerde uygulanan vergi sistemlerini kapsayamamıştır ve bazı durumlarda eskimişlerdir. Bu nedenle, insanların ve sonuç olarak malların serbest dolaşımını gerçekleştirmek amacıyla otomobillerle ilgili olarak halen mevcut olan vergi engellerinin, çifte vergilendirmenin ve idari yükümlülüklerin ortadan kaldırılması zorunlu olacaktır.

 

Benimsenen kanun, Direktifteki Ek I uyarınca, başka bir üye ülkede tescil edilen turizm aracı bireyin kalıcı ikametini değiştirdiği üye ülkeye kesin bir temel üzerinde girdiğinde otomobillerin gider vergisine, tescil vergilerine ve diğer tüketim vergilerine tabi olmalarını yasaklamayı amaçlamaktadır. Benzer bir şekilde Direktifteki Ek II dolaşım vergileri gibi aracın kullanılması üzerindeki vergilerin uygulanabileceğini belirtmektedir.

 

Otomobillere geçici olarak izin verildiğinde üye ülkeler başka bir üye ülkede ruhsat verilen turizm otomobilleri üzerine bu vergilerden herhangi birisinin uygulanmasına yetkili olmayacaklardır.

 

Kesin ikamet değişiklikleri veya geçici kullanımı düzenleyen yasalar aynı zamanda yedek parçalar, aksesuarlar ve aracın normal ekipmanları için de uygulanacaklardır.

 

Bu Direktif normal ikametgâhı tespit etmek için genel kurallar meydana getirmektedirler:

 

* Normal ikametgâh bir kişinin bir takvimi yılında en az 185 gün boyunca, kişisel ve/veya mesleki nedenlerle düzenli olarak yaşadığı yer olarak tanımlanır.
* Eğer bir kişi alternatif olarak birden fazla üye ülkede yaşıyorsa, böyle bir kişinin normal ikametgâhın, buraya düzenli olarak geri gelmesi kaydıyla, kendi kişisel sınırlarına sahip olduğu yerde konuşlanmış olarak kabul edilecektir.
* Başka bir üye ülkede belirli bir süreyle mesleki bir görevin olması durumunda, ikametgâh, böyle bir yere görevi boyunca geri gelmese dahi kişinin kendi kişisel sınırlarının olduğu yerde kalacaktır.
* Başka bir üye ülkede eğitimin sürdürülmesi normal bir ikametgâhın naklini gerektirmez.

 

Yukarıda bahsedilen durumlarda olduğu gibi, bireyler kimlik belgesi veya geçerli herhangi bir başka belge vasıtasıyla ispat edebilirler. Eğer bu açık değilse veya özel kontrollerin yapılması gerekiyorsa, üye ülkenin yetkili mercileri ilgili taraftan veya diğer üye ülkenin yetkili mercilerinden herhangi bir bilgi unsuru veya ek kanıt talep edebilirler.

 

Bununla birlikte, normal ikametgâhın ne zaman ve nerede kurulduğunun belirlenmesi ile ilgili kurallar 1983 tarihli iki Direktif tarafından ifade edilmiştir. Normal ikametgâhın tanımları ihtilaflara neden olmuş ve son yıllar boyunca tartışmalara sevk etmiştir; bu gibi tartışmalar Avrupa Topluluğu Adalet Divanı tarafından Avrupa Yasalarının yorumlanması ve bu yasaların kapsamından kaynaklanmaktadırlar. Sonuç olarak, Avrupa Topluluğu Adalet Divanının içtihadından alındığı şekilde norma ikametgâh, Direktifin hükümlerine dâhil edilen bir kriterler dizisinin sadece birisi veya bir kısmı ile değil aynı zamanda konuyla ilgili diğer unsurların vasıtasıyla belirleneceği, ilgili tarafın kalıcı ilgi merkezine sahip olduğu yerdir.

 

Adalet Divanı içtihadının bir sonucu olarak, bir Direktifin önerisi bir kişinin medeni halindeki bir değişikliğin kendisinin bir ikametgâh değişikliği anlamına gelmemesi gerektiğini ifade etmektedir.

 

Aynı doğrultuda, normal ikametgâh ile ilgili muhtemel ihtilafların daha kolay bir şekilde ortadan kaldırılması amacıyla yasalarda yeni ve geniş değişiklikler yapılmıştır.

 

İkametgâhın başka bir üye ülkede değiştirilmesi durumunda ilgili taraf aşağıdaki koşullar kaydıyla ek vergiler ödemeyecektir:

 

* Otomobil bir üye ülkenin iç piyasasında yürürlükte olan vergi sistemi uyarınca satın alınmıştır ve başka bir üye ülkenin topraklarına girişi menşe üye ülkedeki yukarıda bahsi geçen vergilerden bir muafiyete veya bu vergilerin iadesine sebebiyet vermez. Araca tescil edildiği üye ülkeden normal serilerde bir plaka verilince veya otomobil Uluslar arası Kamu Hukukuna dâhil edilen bazı anlaşmalar uyarınca satın alındığında bu koşullar yerine getirilmiş kabul edilecektir;
* İkametgâhını değiştiren kişi aracı yeni üye ülkeye varışından önce en az altı aylık bir süre boyunca kullanmışsa;
* Araç, ilgili kişinin ikametgâhını değiştirmekte olduğu üye ülkenin topraklarına transferinden sonraki on iki ay içerisinde girer.

 

Bir aracın başka bir üye ülkede geçici olarak kullanılması durumunda eğer

 

* Başka bir üye ülkede kullanılma süresi on iki aylık bir periyot için altı ayı geçmiyorsa (başka bir üye ülkede çalışan ve kendi normal ikametgahlarının olduğu üye ülkede ruhsatlı bir araç kullanan insanlar için dokuz ay);
* Aracı kullanan kişinin ikameti aracı geçici olarak kullandığı üye ülkeden ziyade bir üye ülkede ise;
* Araç sadece özel kullanıma yönelikse ek hiçbir vergi talep edilmeyecektir.

 

Bununla birlikte, araç geçici ithalatın yapıldığı ülkede devredilemez veya kiralanamaz veya böyle bir ülkede ikamet eden bir kişiye ödünç olarak verilemez.

 

Üye ülkeler özellikle aşağıdaki hallerde, bazı özel kullanım durumları üzerine vergi uygulamaya yetkili değildirler:

 

* Bir kiralama şirketine ait olan bir turizm otomobili geçici olarak kullanımın gerçekleştiği üye ülkede kira kontratının bu ülkede bitmesi nedeniyle bulunuyorsa;
* Bir araç ilgili tarafın ailesinin bir üyesi tarafından başka bir üye ülkeye geçici olarak sürüldüğünde, bu devletin topraklarına girmiş olan böyle bir kişinin aracın içinde olması koşuluyla;
* Bir araç herhangi bir kişi tarafından başka bir üye ülkeye geçici olarak sürüldüğünde, bu devletin topraklarına girmiş olan böyle bir kişinin aracın içinde olması koşuluyla;
* Bir üye ülkede tescil edilmiş bir araç iki aydan daha kısa bir süre boyunca başka bir üye ülkede bu üye ülkede ikamet eden bir kişi tarafından geçici olarak kullanıldığında, eğer bu kişinin aracı kaza veya hasar nedeniyle çalışmıyorsa;
* Bir çalışan ikamet ettiği üye ülkede şirkete ait olan veya böyle bir şirket tarafından kiralanmış olan bir aracı geçici olarak kullandığında ve böyle bir şirket başka bir üye ülkede şirketleşmişse;
* Bir kişi normal ikametgâhının bulunduğu ülkede tescil edilmiş olan kendi aracını kendi ikametgâhı ve başka bir üye ülkedeki işyeri arasında gidiş-geliş yapmak için kullandığında;
* Bir öğrenci kendi aracını eğitimini sürdürdüğü yerde kullandığında ve araç bu öğrencinin normal ikametgâhının bulunduğu yerde tescil ettirildiğinde.

 

Benzer bir şekilde, profesyonel geçici kullanım durumunda, bazı durumlarda aşağıdaki koşulların yerine getirilmesi kaydıyla vergilendirmeye izin verilmeyecektir:

 

* Aracı kullanan kişinin ikametinin, geçici kullanımın gerçekleştiği üye ülkeden başka bir üye ülkede olması (kullanıcı böyle bir çalışanı bu üye ülkede tescil ettirilmiş bir aracı kullanmakla görevlendiren başka bir üye ülkede şirketleşmiş bir şirketin bir çalışanı olmadıkça);
* Geçici kullanımın gerçekleştiği üye ülkede araç ücret karşılığında insan taşımacılığında veya ücretli veya ücretsiz olarak endüstriyel veya ticari malların nakliyesinde kullanılmaya yönelik değildir;
* Araç, geçici kullanımın gerçekleştiği üye ülkede devredilemez, kiralanamaz veya ödünç verilemez;
* Araç, kullanıcısının normal ikametinin bulunduğu üye ülkede tescil ettirilir;
* Araç, kullanıcısının normal ikametgâhının bulunduğu üye ülkede yürürlükte olan genel vergilendirme sistemin uyarınca satın alınmıştır;
* Tescilin yapıldığı üye ülkede alışıldığı şekilde talep edilen bütün periyodik vergiler ödenir.

 

Bir turizm otomobili bir üye ülkede tescil edildiğinde ve başka bir üye ülkede geçici bir şekilde kullanıldığında ve geçici olarak kullanıldığı ülkede ciddi hasarlara maruz kaldığında, bu devlet, eğer aracın yok edilmesine veya hurda olarak kullanılmasına karar verilmişse, Direktifin I ve II ekleri uyarınca atıfta bulunulan ödemeleri talep edemez.

 

Bir kişinin bir aracı yukarda bahsi geçen süreden daha uzun bir süre boyunca başka bir üye ülkede kullanmayı amaçlıyorsa, ilgili üye ülke aracı tescil edecektir ve böyle bir kavram için ilgili vergileri toplamaya yetkilidir.

 

Geçici kullanım koşulları yerine getirilmediğinde, ilgili taraf

 

* Aracı geçici kullanımın gerçekleştiği üye ülkenin topraklarından çıkarabilir,
* Bu ülkede aracı tescil ettirebilir ve böyle bir tescile tekabül eden vergileri ödeyebilir.

 

Bütün cezalar ihlalin şiddetiyle orantılı olacak ve bu gibi cezaları uygularken malların ve bireylerin serbest dolaşımı için herhangi bir engel çeşidinin meydana gelmesini her zaman önleyeceklerdir.

 

Bir üye ülkeden kullanılmış bir otomobil başka bir üye ülkenin topraklarına kesin olarak ve Direktif tarafından düzenlenen olaylardan herhangi birisini yerine getirmeksizin girdiğinde üye ülke, ülke içerisinde benzer otomobiller üzerine uygulanan vergilerle ilgili olarak talep edilen meblağın makul olmasını sağlayarak Direktifteki Ek I’de listelenen bir tescil vergisi veya eşdeğeri başka bir vergi uygulayabilir.

 

Araç üzerinde vergilendirmesinde etkili olan ikamet yerinden kaynaklanan tartışmalı durumlar için tedbirler ileri sürülmüştür, böylelikle etkilenen üye ülke yetkili mercileri durumu tartışabilir ve bir çözüm bulabilirler. Eğer bir çözüm bulunması imkânsızsa, ilgili tarafın tebliğ tarihinden itibaren altı aylık bir süre içerisinde, ilgili devletler davayı Komisyona göndereceklerdir.

 

Ve daha önceki davalarda olduğu gibi, Avrupa Yasaları uyarınca öngörülen hükümleri geliştirmek amacıyla üye ülkeler daha uygun koşulları sürdürebilirler ve uygulayabilirler.

 

İthalat ve doğrudan üçüncü ülkelerden gelen araçların kendi sınırları içerisinde kullanılması için Yasalar tarafından sağlanılan sistemden daha az avantajlı olan herhangi bir vergi sisteminin uygulanması yasaklanmıştır.

 

Yukarıda bahsedilen sorunları azaltmak amacıyla Komisyon 6 Eylül 2002 tarihinde, aşağıdaki hususların gerçekleştirilmesi maksadıyla turizmin vergilendirilmesi kapsamında tasarlanacak olan politik tedbirleri ve girişimleri öneren, "Avrupa Birliğinde turizmin vergilendirilmesi, ulusal seviyede ve topluluk seviyesinde seçenekler" isimli tebliği onaylamıştır:

 

* Vatandaşlar ve otomobil endüstrisinin karşılaştığı sorunların çözülmesi.
* İç piyasanın performansının geliştirilmesi
* Araçların vergilendirilmesi ile ilgili mevcut sistemlerin güncellenmesi ve basitleştirilmesine dair ihtimallerin araştırılması
* Vergilerin kısmen veya tamamen CO2 emisyonlarını temel alması için turizm üzerindeki vergilerin vergilendirilebilir temeline yeni parametrelerin dâhil edilmesi
* İç piyasada turizm üzerindeki vergilendirilmesiyle ilgili sistemlerin birbirine yakınlaştırılma ihtimalinin araştırılması
* Vergilendirme sistemlerinin koordinasyonunun geliştirilmesi
* Tescil vergisi ile ilgili olarak: sürekli olarak azaltılmaları ve indirimli seviyelerde ve tamamen feshedildiklerinde dahi sabit hale getirilmeleri
* Diğer girişimler: tescil vergilerinden kaynaklanan geliri yıllık dolaşım vergileri ve akaryakıt vergilerine sürekli olarak aktarılması.

-------------------------------------------------
[35] AB Antlaşmasının 9. ve 10. Maddeleri.