Gider Vergileri

A) Genel Sistem

Tüketim vergilerinin genel sistemi, serbest dolaşımlarını garantilemek amacıyla, topluluk içinde tüketim vergisine tabi olan malların genel sistemini uyumlu hale getirmek için oluşturulmuştur.

 

Bu vergi, tüketim vergisine tabi olan malların genel sistemi, zilyetliği ve kontrolü ve değişiklikleri: 92/108/CEE sayılı Direktif, 94/74/CE sayılı Direktif, 96/99/CE sayılı Direktif, 2000/44/CE sayılı Direktif, 2000/47/CE sayılı Direktif, 807/2003 sayılı Tüzük ve 2004/106/CE sayılı Direktif ile ilgili olan, Konsey’in 25 Şubat 1992 tarihli 92/12/CEE sayılı Direktifi altında düzenlenmektedir.

 

Mevzuat, katma değer vergisi ve Topluluk tarafından beyan edilen vergiler kadar, vergi oranları üzerindeki karşılıklar ve özel Tüzükte listelenen tüketim vergilerine tabi olan malların yapısı hariç, tüketim vergisine ve böyle malların tüketimini doğrudan ve dolaylı olarak vergilendiren vergilere tabi olan malların sistemini düzenlemektedir.

 

Yukarıda tanımlanan mevzuat her Üye Ülke tarafından tanımlanan şekilde, Topluluk sınırlarında kurucu antlaşma olan Avrupa Ekonomik Topluluğu Antlaşmasının 227’nci maddesinde, dolayısıyla aşağıdaki doğal sınırlar için muafiyetler sağlayarak uygulanacaktır:

 

* Almanya Federal Cumhuriyeti: Helgoly Adası ve Buesingen sınırları;
* İtalya Cumhuriyeti: Livigno, Campione d'Italia ve Lugano Gölü’nün İtalyan suları;
* İspanya Krallığı: Ceuta ve Melilla.
* Kanarya Adaları (İspanya Krallığı’nca kısmi veya tüm uygulamalar bildirisinin muafiyeti ile)
* Fransa Cumhuriyeti’nin Denizaşırı Departmanları (Fransa Cumhuriyeti’nce kısmi veya tüm uygulamalar bildirisinin muafiyeti ile)
* Monako Prensliği, Fransa Cumhuriyeti menşeli veya buraya yönelik operasyonlara verilen muamelenin aynısını görecektir;
* Jungholz ve Mittelberg (Kleines Walsertal), Almanya Federal Cumhuriyeti menşeili veya buraya yönelik operasyonlara verilen muamelenin aynısını görecektir;
* Man Adası, Birleşik Krallık ve Kuzey İrlanda menşeli veya buralara yönelik operasyonlara verilen muamelenin aynısını görecektir;
* San Marino, İtayla Cumhuriyeti menşeli veya buraya yönelik operasyonlara verilen muamelenin aynısını görecektir.
* Bu Tüzüğün koşulları Yunanistan’ın, Athos Dağı’na Yunan Anayasası madde 105’le verilen belirli statüsünü sürdürmesini engellemez.

 

Bu Tüzük, topluluk seviyesinde aşağıdaki ürünlere, karşılık gelen Tüzükler altında tanımlandığı şekilde uygulanabilir:

 

* Hidrokarbonlar;
* Alkol ve alkollü içecekler;
* Tütün türevleri;

 

Böyle ürünler diğer dolaylı vergilerle, böyle vergiler vergilendirilebilir taban, değerlendirme, tahakkuk ve vergi kontrolünü belirlerken KDV ve tüketim vergileri ile ilişkili olarak uygulanabilir vergi kurallarına saygı duydukları sürece, belirli amaçlar için vergilendirilebilirler.

 

Ayrıca, Üye Ülkeler Tüzükte listelenmeyen diğer ürünler için, resim vergileri Üye Ülkeler arasındaki işlerde sınır geçme ile ilgili formalitelere yol açmadığı sürece, resim vergisi koyma veya bu vergiyi korumaya yetkilidirler.

 

Aynı kapsamda, farklı Üye Ülkeler hizmetlerin -tüketim vergisine tabi olan ürünlerle ilgili olanlar da dâhil- karşılığı olarak resim vergisi koymaya, eğer iş hacmi üzerine vergiler değillerse, yetkilidirler.

 

Tüzükte kullanılan anahtar terimler:

 

* Yetkili mütevelli: bir Üye Ülkenin yetkili otoritelerince mesleğinin icrası kapsamında gümrüklenmiş depoda süspansiyon sistemi altında tüketim vergisine tabi olan mallar üretmeye, nakletmeye, depolamaya, almaya ve göndermeye yetkilendirilmiş gerçek veya tüzelkişi;

 

* Gümrüklenmiş depo: yetkili mütevellinin böyle bir gümrüklenmiş deponun yerleşik olduğu Üye Ülkenin yetkili otoritelerince beyan edilen belirli koşullara uygun olarak süspansiyon sistemi altında tüketim vergisine tabi olan malları, mesleğinin icrası kapsamında ürettiği, naklettiği, aldığı veya gönderdiği yer;

 

* Süspansiyon Sistemi: tüketim vergisi süspansiyonu altındaki malların üretimi, nakliyesi, zilyetlik ve dolaşımına uygulanabilen vergi sistemi;

 

* Kayıtlı işletmeci: yetkili mütevelli kapasitesiyle hareket etmeden, Üye Ülke yetkili otoritelerince, mesleğinin icrası kapsamında diğer bir Üye Ülke menşei ile süspansiyon sistemi altında malları almaya yetkilendirilmiş gerçek veya tüzel kişi. Yine de, böyle bir işletmeci böyle malları süspansiyon sistemi altında depolayamaz;

 

* Kayıtlı olmayan işletmeci: yetkili mütevelli kapasitesiyle hareket etmeden, mesleğinin icrası kapsamında, diğer bir Üye Ülke menşei ile süspansiyon sistemi altında tüketim vergisine tabi olan malları ara sıra almaya yetkilendirilmiş gerçek veya tüzel kişi. İşletmeci bu ürünleri süspansiyon sistemi altında depolayamaz veya gönderemez ve ürünlerin gümrüklemesinden önce, gittiği Üye Ülkenin vergi otoritelerine tüketim vergilerinin ödenmesini garanti edecektir.

 

Vergi talep edilebilecek ülkeler:

 

* Bir Üye Ülkede tüketim için gümrüklenen ve başka bir Üye Ülkede iş için depolanan ürünler depolandıkları Üye Ülkede tüketim vergisine tabi olacaktır;

 

* Kendi ihtiyaçlarını tatmin etmek için bireylerce edinilen ve onlarca nakledilen ürünler edinildikleri Üye Ülkede vergilendirileceklerdir. Bireylerin ürünlerin kendi kişisel kullanımları için olduğunu kanıtlamaları için çeşitli kriterler bulunmaktadır;

 

* Yetkili mütevelli, kayıtlı veya kayıtsız işletmeci olarak hareket eden kişiler dışındaki kişilerce edinilen ürünler, doğrudan veya dolaylı olarak satıcı tarafından nakledilenler veya kendi adına aldığı ürünler gideceği Üye Ülkenin tüketim vergilerine tabi olacaklardır.

Tüzüklerde beyan edilen karşılıklara bakılmaksızın, Üye Ülkeler tüketim vergisine tabi olan ürünlerin üretimi, nakliyesi ve zilyetliğine dair kanunlarını oluşturacaklardır. Eğer vergi ödenmezse, ürünlerin üretimi ve depolanması mali gümrüklenmiş depolama sistemi dâhilindeki kontrollere tabi olacaktır.

 

Süspansiyon sistemi altındaki bu Direktiflere tabi olan ürünlerin dolaşımı hakkındaki prosedür ayrıca sağlanacaktır:

 

* Bir idari ve iş dolaşımı belgesine dayanarak ürün alan ve teslim eden işletmecilerce Üye Ülkelerin vergi otoritelerinin bilgi sistemi.

 

Böylece, başka bir Üye Ülkede satılan ve aynı Üye Ülkeye başka bir Üye Ülke sınırlarından yönelmiş olan, tüketim vergisine tabi ürünlerin dolaşımı bu dolaşım belgesine tabi olacaktır.

 

Dolaşım belgelerinin kapsadığı veriler bilgisayar aracılığı ile gönderilebilir.

 

Aşağıdakiler, tüketim vergileri ile ilgili olarak, dolaşım belgelerine eşit olacaktır:

 

* Dâhili trafik belgeleri,
* TIR veya ATA[33] anlaşmaları.

 

Malların dolaşımı ile ilgili içsel riskleri kapsaması için, bir bono postalamak zorunlu olacaktır. Ek olarak, Üye Ülkelerin üretimin içsel riskleri ve böyle ürünlerin zilyetliği kapsamı ile ilgili karşılıklar oluşturma seçeneği olacaktır.

 

Gönderici, belli koşullar altında, dolaşım belgesinde listelenen alıcının isim ve adresini seçebilir.

 

Üye Ülkeler süspansiyon sistemi altında tüketim vergisine tabi olan ürünlerin sık ve düzenli hareketleri durumunda, kuruluş prosedürlerini azaltabilirler.

 

Uluslararası örgütler ve silahlı kuvvetler dolaşım belgesine bir muafiyet sertifikası eklendiyse, süspansiyon sistemi altında tüketim vergisine tabi ürünleri almaya yetkilidirler.

 

Ayrıca, küçük şarap üreticileri tüketim vergilerinin genel sistemi ile ilgili belli zorunluluklardan muaf tutulabilirler.

 

Tüketim vergileri kurallarının uygulanması için gerekli olan topluluk karşılıklarını gözden geçirmek için bir tüketim vergileri komitesi oluşturulması faydalıdır.

 

Aslında, bu Tüzüğün uygulanmasında çeşitli ihtilaflar vardır:

 

- Ödenmiş harçlı tüketim vergisine tabi ürünlerin dolaşımında yoğunlaşma. Bu tür alımların tüketicilerinin çıkarları, işletmecilerin etkilenen Üye Ülkelerin tüketim vergilerinin kontrol ve ödeme prosedürlerini basitleştirmeyi amaçlamalarını sağlamıştır. Soru kapsamındaki durumda, Komite alternatif ulusal prosedürlerin uygun olup olmadığını ve karşılık gelen yasal sonuçları değerlendirmek için beklemeyi gerekli görmüştür.

 

- Adalet Divanının 2 Nisan 1998 tarihli ve C-296/95 sayılı bir hükmü[34] bulunmaktadır. Divan, Kararında, 8’inci maddenin altında yer alan düzenlemelerden kaynaklanan bir yorum problemi ilgilenmiştir. Komisyon’un bu raporda Adalet Divanı’nın yorumunu dikkate alması zorunlu idi.

 

- Geçtiğimiz yıllarda, vatandaşlar belli Üye Ülkelerde madde 8’in kısıtlı uygulaması ile ilgili birçok şikâyet bildirmişlerdir. Toplanan bilgiler tüketim vergileri ile ilgili bazı topluluk düzenlemelerinin yorumlama ihtiyacı hakkında daha iyi bir anlayış sağlamıştır.

 

Genel bir kural olarak, tüketim vergisine tabi ürünlerin topluluk-içi ticaretleri verginin süspansiyon sistemi altında gerçekleştirilir, tüketim vergisi ödenmiş ve tüketim için gümrükten çekilmemiş ürünlerin bir AAD formuyla (idari ilave belge) korunarak başka bir Üye Ülkeye gümrük deposu ile dolaşımları yapılır. Bu yolla, tüketimin yer aldığı Üye Ülkede tüketim vergilerinin toplanması garanti altına alınır.

 

Tüketim için gümrükten çekilen ve bir Üye Ülkede karşılık gelen tüketim vergisi ödenmiş, tüketim vergisine tabi ürünler topluluk-içi dolaşıma tabi olabilirler. Bu, kesinlikle Direktifin 7 ve 10. maddelerinde tasarlanan dolaşımdır. Bu maddeler uygulanmaları için prosedürlerin yanı sıra, genel vergi sistemini düzenlerler. Bu karşılıklar vatandaşların tüketim vergisine tabi ürünleri iç piyasada satın almalarını ve tekrar tüketim vergisi ödemeden başka bir Üye Ülkeye nakletmelerini sağlamak ve ek olarak tüketim vergisine tabi ürünlerin iş amaçlı hareketlerini garantilemeyi amaçlamaktadır, böyle vergiler tüketim yapılan Üye Ülkede ödenir. Prosedür, tüketim vergisine tabi ve bir Üye Ülkede tüketim amaçlı gümrükten çekilen ürünlerin topluluk-içi hareketlerini 2. maddede tanımlanmıştır.

 

Bütün bunlar, Konsey’in 2 Nisan 2004 tarihli, dolayısıyla Konsültasyon işlemleri altında tüketim vergisine tabi olan ürünlerin kontrol ve dolaşımı, zilyetliği, genel sistem ile ilgili 92/12/CEE sayılı Direktifi değiştiren Direktifi için Öneri’yi teşvik etmiştir.

 

Öneri’den aşağıdakileri belirtebiliriz:

 

Amaç, bir Üye Ülkede tüketim vergileri çoktan ödenmiş olan ürünlerin topluluk-içi dolaşımlarına uygulanabilir kurallar çıkarmak ve basitleştirmektir. Bireysel hareketlerle ilgili olarak, Direktif mevcut karşılıkları açıklamayı ve bunları iç piyasayı düzenleyen prensipler seviyesine, kişisel ihtiyaçları için bireylerin aldığı ürünlerin alımın yapıldığı Üye Ülkede vergiye tabi olmasına uygun olarak, uyarlamayı amaçlamaktadır.

 

Ticaret hareketleri ile ilgili olarak, amaç temel prensibi, yönelinen Üye Ülkede tüketim vergilerini toplamaya uygun olarak, korumak kadar o Üye Ülkede saygı duyulması gereken prosedürleri uyumlaştırmak ve basitleştirmektir.

 

Ve son olarak, Üye Ülkedeki tüketim vergileri üzerine yasaları takip eden işletmeci ve vatandaşların problemlerine bağlı olarak, Komisyon uygulanan kuralları değiştirmeyi amaçlamaktadır.

 

B) Tütün

 

Tütün türevleri üzerine tüketim vergileri Konsey’in 27 Kasım 1995 tarihli, iş hacmi vergileri dışında tütün türevlerinin tüketimine yüklenen vergiler ve değiştirilmiş Direktifler 1999/81/CE ve 2002/10/CE üzerine olan Direktifi 95/59/CE altında beyan edilmiştir.

 

Direktif tütün türevlerine uygulanabilir tüketim vergileri ile ilgili Direktifleri toparlar ve aşağıdaki Direktif’leri iptal eder:

 

* Direktif 72/464/CE
* Direktif 74/318/CEE
* Direktif 75/786/CEE
* Direktif 76/911/CEE
* Direktif 77/805/CEE
* Direktif 79/32/CEE
* Direktif 80/369/CEE
* Direktif 80/1275/CEE
* Direktif 81/463/CEE
* Direktif 82/2/CEE
* Direktif 82/877/CEE
* Direktif 84/217/CEE
* Direktif 86/246/CEE
* Direktif 92/78/CEE

 

Üye Ülkeler tarafından vergilendirilen tütün türevleri üzerindeki tüketim vergisinin yapılarının safhaları ile uyumlaştırma oluşturulmuştur.

 

Uyumlaştırmanın genel prensiplerini ve uyumlaştırmanın ilk safhası sırasında uygulanabilir belirli kriterleri beyan etmektedir.

 

Komisyon’un önerisine dayanan Konsey, bir uyumlaştırma safhasından diğerine geçişe karar verecektir. Böyle bir amaç için, Üye Ülkelerin kendi doğrudan olmayan vergi sistemlerinde bu tür sistemleri böyle bir safhada uygulanabilir genel karşılıklara uydurmak için aldığı tedbirleri tanıtması ile ilgili, sürdürülen safhadaki sonuçlar dikkate alınacaktır. Değişen safhalar bir Üye Ülke için önemli vergi geliri kaybı anlamına gelirse, bu tür bir değişiklik ertelenebilir.

 

Aşağıdakiler tütün türevleri olarak kabul edilebilirler:

 

* Sigaralar;
* Puro ve küçük sigaralar;
* İçilecek tütün:

- sigara yapılacak pipo tütünü,

- içilecek diğer tütün.

 

Direktif için dönüştürülmeden içildiklerinde aşağıdakiler puro veya küçük sigaralar olarak kabul edilecektir:

 

· Tamamen doğal tütünden yapılma tütün sarmaları;

· Doğal tütünün dış bir tabakasından sağlanan tütün sarmaları;

· Tütün parçalarının ağırlığının en az %60’ı 1.75mm’den geniş ve uzun olduğunda ve bir tabaka sigaranın dik eksenine minimum 30 derecelik kuvvetli bir açıyla spiral şeklinde uyarlandığında; her ikisi de yeniden yapılanmış tütünden oluşan, sigaraların normal renklerinin dış tabakasından ve bir alt tabakadan sağlanan tütün sarmaları;

· Başı ve filtresi olmaksızın birim hacmi 2.3 grama eşit veya fazla, tütün parçalarının ağırlığının en az %60’ı 1.75 mm’den ve çevresinden geniş ve uzun olduğunda, uzunluğunun en az üçte biri 34 mm.ye eşit veya uzun olduğunda, yeniden işlenmiş tütünden yapılma puroların normal renklerinin dış tabakasından sağlanan tütün sarmaları.

 

Aşağıdakiler sigara kabul edileceklerdir:

 

* Yukarıda bahsedilen amaçlar için puro veya küçük sigaralar dışında, original halinde içilebilecek tütün sarmaları;
* Endüstriyel olmayan basit işlemlerle sigara tabakasında sunulan tütün sarmaları;
* Endüstriyel olmayan basit işlemlerle içilmek üzere kağıda sarılmış tütün sarmaları.

 

Ve aşağıdakiler içilecek tütün sayılacaktır:

 

* İleri bir endüstriyel dönüşüm olmadan içilebilen, diğer yollarla kesilmiş veya parçalanmış, plakalarda preslenmiş tütün;
* Perakende satış için hazırlanan ve yukarıda bahsedilen içilebilecek ürünlere dâhil olmayan tütün artığı.

 

AB’de üretilen ve üçüncü ülkelerden ithal edilen sigaralar, perakende satışın maksimum fiyatından hesaplanan oransal bir tüketim vergisine tabi olacaklardır ve birim ürün başına hesaplanan özel bir tüketim vergisinin yanı sıra gümrük vergisini de içerecektir.

 

Uyumlaştırmanın en son safhasında, tüm Üye Ülkeler sigaralarla ilgili olarak, özel tüketim vergisi ve oransal tüketim vergisi miktarı ve iş hacmi üzerindeki vergi arasında aynı ilişkiyi beyan edeceklerdir. Böylece satışları için perakende fiyatları üreticilerin görevleri için fiyat farklarını eşit olarak gösterebilir.

 

Gerek olması halinde, sigaraların tüketim vergisi, Konsey’in Komisyon önerisinde maksimumu her safha için belirtilen oranların minimumu ile vergilendirilebilir.

 

Belli tütün türevleri için tüketim vergisinin muafiyeti veya geri ödemesi: böylece, tüketim vergisinden muafiyete tabi olabilirler ve ödenmiş olan tüketim vergisinin iadesini alabilirler:

 

* Endüstriyel veya bahçıvanlığa ait amaçlar için kullanılan denature tütün türevleri;
* İdari kontrol altında imha edilen tütün türevleri;
* Ürünlerin kalitesi ile ilgili olarak tamamen bilimsel makalelere ve deneylere yönelen tütün türevleri;
* Üreticinin yeniden ürettiği tütün türevleri.

 

Üye Ülkeler bu muafiyet ve geri ödemelerin tabi olduğu koşul ve formaliteleri belirleyeceklerdir.

 

Almanya Federal Cumhuriyeti için, belli tütün sarmaları üzerindeki tüketim vergileri ile ilgili geçici bir muafiyet beyan edilmiştir.

 

Uyumlaştırmanın ikinci safhası için Direktif aşağıdakileri onaylamaktadır:

 

* Sigaralar üzerindeki tüketim vergilerinin miktarı 1 Ocak 1978’den başlamak üzere her yılın 1 Ocak’ında bilinen en çok talep edilen sigara türü fiyatına göre oluşturulacaktır; özel tüketim vergisi miktarı sigaraların yeni toplam vergi yükü dikkate alınarak belirlenecektir.

 

* Tüketim vergisinin özel öğesi, oranlı tüketim vergisinin, özel tüketim vergisinin ve bu sigaralardan elde edilen iş hacminin %5 altında veya %55 üzerinde olamaz.

 

* Üye Ülkeler sigaralardan ve sigara yapmaya yönelik ince tütünden, en çok talep edilen fiyat türü sigaralara, aynı zamanda sigara yapmaya yönelik ince pipo tütününün en çok talep edilen fiyatları dâhil olmak üzere, uygulanabilir toplam vergi yükünün %90’ını geçmediği sürece, minimum bir tüketim vergisi alabilirler.

 

* Her Üye Ülke sigaralardan elde edilen oranlı tüketim vergisini hesaplamaya yarayan tabandan Gümrük vergilerini muaf tutabilir.

 

Daha sonra, 1999/81/CE sayılı Direktif, 95/59/CEE sayılı Direktifi değiştirmekte ve Üye Ülkelere sigaraların perakende fiyatlarının değişmesi halinde tüketim vergisini uygun hale getirmeleri için belirli bir esneklik sağlamaktadır.

 

Ve 95/59/CEE sayılı Direktifi değiştiren 2002/10/CE sayılı Direktif Üye Ülkeler arasında tütün türevleri vergilendirilmesine dair halen mevcut olan önemli farklılıkları azaltırken, Üye Ülkelerde uygulanan oranların uyumlaştırılması yoluyla yolsuzluk ve kaçakçılığı azaltmayı amaçlamaktadır.

 

Sigaralar üzerindeki vergilerin yakınlaştırılması hakkında, Konsey’in 19 Ekim 1992 tarihli sigaralar üzerindeki vergilerin yakınlaştırılması hakkındaki 92/79/CEE sayılı Direktif ve 1999/81/CE sayılı Direktif, 2002/10/CE sayılı Direktif ve 2003/117/CE sayılı Direktif tarafından yapılan değişiklikleri işaret ediyoruz.

 

Direktife göre, 1 Ocak 1993 tarihli karşılıkları altında, Üye Ülkeler sigara tüketimi üzerinden tüketim vergisi uygulayacaklardır.

 

Sigara tüketiminin minimum vergileri 72/464/CE sayılı Direktifte tanımlandığı şekilde beyan edilmiştir:

 

* Birim ürün başına belirli bir tüketim vergisi;
* Maksimum perakende fiyatı üzerinden hesaplanan orantılı bir tüketim vergisi;
* Perakende fiyatı üzerinden hesaplanan orantılı bir KDV.

 

Her Üye Ülke en çok gerek duyulan fiyat kategorisi sigaralarının perakende fiyatlarının %57’si olarak kurulan minimum bir küresel tüketim vergisi uygulayacaktır.

 

Direktif, Komisyon’un raporuna dayanan Direktifte belirlenen oranların veya miktarların periyodik gözden geçirilmesine tabi olan İspanya Krallığı ve Portekiz Cumhuriyeti’nde bir geçiş periyodu beyan etmektedir.

 

Daha sonra, 1999/81/CEE sayılı Direktif, 92/79/CEE sayılı Direktifte dair aşağıdaki değişiklikleri ortaya koymuştur:

 

* Üye Ülkeler en çok talep edilen fiyat kategorisindeki sigaraların perakende fiyatlarının değişmeleri durumunda tüketim vergilerinin minimum etkisini ayarlayabilme esnekliğine sahiptirler;
* Normal KDV oranındaki bir artışın etkisini etkisiz kılma imkânı;
* Üye Ülkelere geçici bir muafiyet verme, böylece KDV’de genel bir artıştan sonra kendi tüketim vergilerini artırmak için bir periyotları olması ihtimali;
* Şu anda yapıldığı gibi iki yılda bir yerine her beş yılda bir sigaralara uygulanabilir tüketim vergilerinin oranları ve yapılarının revizyonu.

 

2002/10/CE sayılı Direktif, tütün mamullerinin vergilendirilmesi hakkında Üye Ülkeler arasında var olan önemli farklılıkları azaltma amacıyla, 92/79/CE sayılı Direktifi değiştirmektedir. Üye Ülkelerce uygulanan vergi oranlarının uyumlaştırılması yoluyla, bu Direktif Toplulukta yolsuzluk ve kaçakçılığı azaltmaktadır. En önemli karşılıkları aşağıdaki gibidir:

 

* Her Üye Ülke, etkisi perakende fiyatının (vergi dâhil) %57’si olarak beyan edilen ve en çok talep edilen fiyat kategorisindeki sigaralar için her 1000 sigara için 60 Euro’dan az olmamak üzere, minimum bir küresel tüketim vergisi (özel artı kıymete göre, KDV hariç) uygulayabilir. 1 Temmuz 2006’dan bu yana, 60 Euro 64 Euro olarak değiştirilecektir.

 

* En çok talep edilen fiyat kategorisindeki sigaralar için 1000 sigarada minimum 95 Euro küresel tüketim vergisi toplayan Üye Ülkeler, minimum %57 etki gerekliliğine uymaya mecbur bırakılmazlar. 1 Temmuz 2006’dan itibaren, 95 Euro 101 Euro ile değiştirilecektir.

 

* Sigaralar üzerindeki minimum küresel tüketim vergisi, her yıl 1 Ocak’ta bilinecek verilere göre, en çok talep edilen gerekli fiyat kategorisinin sigaraları referans alınarak oluşturulacaktır.

 

* En çok talep edilen fiyat kategorisindeki sigaralar için 1000 sigara için 60 Euro’dan az bir küresel tüketim vergisi uygulayan Üye Ülkeler, en çok talep edilen fiyat kategorisindeki sigaralar için 1000 sigara için 60 Euro’dan az bir küresel tüketim vergisi uygulamasını 31 Aralık 2004’e kadar erteleyebilirler.

 

* Yılda bir kez, minimum küresel vergi üzerinde uygulanacak euro miktarları, ulusal paraya göre belirlenecektir. Kullanılacak ticaret oranları Ekim’in ilk iş gününde, Avrupa Toplulukları Resmi Gazetesi’nde yayımlanan şekilde ve izleyen takvim yılının 1 Ocak’ından itibaren geçerli olmak üzere belirlenecektir.

 

* Euro’yu ulusal paraları olarak benimsememiş olan Üye Ülkeler, yukarıda bahsedilen 95 Euro’luk miktarın dönüştürülebilmesi için, ekim 2000’in ilk iş gününde Euro’yu ulusal para olarak kullanma hakkına sahip olacaklardır. Bu istisna Komisyon tarafından sunulacak izleyen raporda revize edilecektir.

 

2003/117/CE sayılı Direktif tarafından tanıtılan son değişim dolayısıyla, Fransa 1 Ocak 2003’ten itibaren ve 31 Aralık 2009’a kadar, Korsika’da gümrükten çekilen tütün ürünlerine indirilmiş bir tüketim vergisi oranı uygulamaya yetkili olacaktır. Sigaralar ile ilgili olarak, bu oran yıllık 1.200 ton ile sınırlı olacaktır. Kıtasal Fransa’da kullanılan vergilendirmeye yönelik büyük değişiklikleri azaltmak amacıyla, Korsika’da uygulanan safhalı vergi oranlarının yakınlaştırılması yapılmıştır.

 

 

Çek Cumhuriyeti, Estonya Cumhuriyeti, Kıbrıs Cumhuriyeti, Letonya Cumhuriyeti, Litvanya Cumhuriyeti, Macaristan Cumhuriyeti, Malta Cumhuriyeti, Polonya Cumhuriyeti, Slovenya Cumhuriyeti ve Slovakya Cumhuriyeti için Avrupa Birliği’ne katılım şartları ile ilgili toplantı notlarına ve Avrupa Birliği’nin temel Anlaşmaları’nın uyarlamalarına uygun olarak:

 

* Estonya ve Letonya, en çok talep edilen fiyat kategorisindeki sigaraların perakende fiyatı (tüm vergiler dâhil) üzerine uygulanan küresel tüketim vergisini, bu süre içerisinde aşamalı olarak kendi tüketim vergilerini Direktif tarafından oluşturulan minimum küresel tüketim vergisine uyarlama şartı ile, 31 Aralık 2009 tarihine kadar erteleyebilirler.

 

* Litvanya, Macaristan, Polonya ve Slovakya, en çok talep edilen fiyat kategorisindeki sigaraların perakende fiyatı (tüm vergiler dâhil) üzerine uygulanan küresel tüketim vergisini, bu süre içerisinde aşamalı olarak kendi tüketim vergilerini Direktif tarafından oluşturulan minimum küresel tüketim vergisine uyarlama şartı ile, 31 Aralık 2008 tarihine kadar erteleyebilirler.

 

* Slovenya, en çok talep edilen fiyat kategorisindeki sigaralar için 1000 sigara başına 64 Euro’luk ve minimum 60 Euro’luk tüketim vergisini, bu süre içerisinde aşamalı olarak kendi tüketim vergilerini Direktif tarafından oluşturulan minimum küresel tüketim vergisine uyarlama şartı ile, 31 Aralık 2007 tarihine kadar erteleyebilirler.

 

Sigaralar hariç olmak üzere, tütün üzerindeki vergilerin yaklaştırılması durumunda, yukarıda bahsedildiği şekilde, Topluluk yukarıda bahsedilen yaklaştırmayı, Konsey’in tütün üreticileri üzerindeki vergilerin yaklaştırılmasını 19 Ekim 1992 tarihli 92/80/CEE sayılı Direktif ile düzenlemiş, sigara ve 1999/81/CE sayılı Direktif, 2002/10/CE sayılı Direktif ve 2003/117/CE sayılı Direktifi değiştiren Direktifleri muaf tutmuştur.

 

92/59/CEE sayılı Direktif her Üye Ülke’de minimum tüketim vergisi uygulanacak ürünleri tanımlamaktadır:

* Purolar ve küçük purolar;
* Sigara yapmaya yönelik ince pipo tütünü;
* İçme amaçlı diğer tütün.

 

Tüketim vergisi aşağıdaki şekilde olabilir:

 

* Her ürünün maksimum perakende fiyatı üzerinden kıymet üzerinden hesaplanan mallar;
* Miktar başına özel mallar;
* Karışık, kıymet üzerinden ve özel öğe ile oluşturulmuş.

 

Ancak, sigara durumunda olduğu gibi, İtalya Cumhuriyeti ve İspanya Krallığı lehine muafiyetler ve bu Direktifte Komisyon’un raporuna göre oranların ve miktarların periyodik revizyonları sağlanmıştır.

 

Dahası, Direktif her yıl Euro değeri farklı ulusal paralarla belirlendiğinde Üye Ülkelerin geçerli tüketim vergilerini, Euro ile tayin edilen tüketim vergilerinin minimum oranlarının dönüştürülmesi ulusal para ile ifade edilen tüketim vergisinin %5’ten az veya 5 Euro yükselmesine neden olması durumunda, sabit tutabileceğini belirtmiştir.

 

Yukarıda bahsedildiği gibi, 1999/81/CE sayılı Direktif 92/80/CEE sayılı Direktifi aşağıdaki şekillerde değiştirmiştir:

 

* 1992’den itibaren enflasyona göre minimum kıymete göre oranların benimsenmesi (oranlar 1 Ocak 1999’da 18,5% ve 1 Ocak 2001’de 4,5% artacaktır);
* Dileyen Üye Ülkeler şu anda sigara yapmaya yönelik ince pipo tütünü ve sigaralar için yapıldığı şekilde; puro, sigara ve içilen tütüne minimum bir tüketim vergisi yükleyebilir;
* Şu anda yapıldığı gibi iki yılda bir yerine, her beş yılda bir puro ve diğer tütün türevlerine uygulanabilir tüketim vergilerinin yapı ve oranlarının revizyonu.

 

Daha sonra, 2002/10/CE sayılı Direktif farklı Üye Ülkelerdeki tüketim vergilerinin oranları arasındaki farkları azaltmak ve bir Üye Ülkeden diğerine değişen bu oranlardan kaynaklanan yolsuzluklarla mücadele için önlemler almak amacıyla, 92/80/CEE sayılı Direktifi değiştirmektedir. Kamu sağlığı nedeniyle, oranların genel anlamda uyumlaştırılması yüksek seviyede mevcuttur.

 

Son olarak, Korsika’da tüketimi için gümrükten çekilmişlerse, Fransa’ya 1 Ocak 2003’ten 31 Aralık 2009’a kadar tütün türevleri üzerinde indirilmiş vergi uygulama hakkı veren 2003/117/CE sayılı Direktifi göstermeliyiz. Sigaralar için bu indirilmiş oran yıllık 1200 ton ile sınırlıdır. Diğer ürünler için, kıtasal Fransa’da geçerli vergi sisteminde büyük değişiklikleri azaltmak için, Korsika’daki vergi oranlarının yaklaştırılması aşamalı olacaktır.

 

Çek Cumhuriyeti, Estonya Cumhuriyeti, Kıbrıs Cumhuriyeti, Letonya Cumhuriyeti, Litvanya Cumhuriyeti, Macaristan Cumhuriyeti, Malta Cumhuriyeti, Polonya Cumhuriyeti, Slovenya Cumhuriyeti ve Slovakya Cumhuriyeti için Avrupa Birliği’ne katılım şartları ile ilgili toplantı notlarına ve Avrupa Birliği’nin temel Anlaşmaları’nın uyarlamalarına uygun olarak, Estonya içilen tütüne yüklenmiş minimum küresel tüketim vergisi uygulamasını 31 Aralık 2009’a kadar erteleyebilir.

 

C) Alkol

Alkol ve alkollü içecekler üzerindeki düzenleme, Konsey’in 19 Ekim 1992 tarihli ve alkol ve alkollü içecekler üzerindeki tüketim vergilerinin yapısının uyumlaştırılması ile ilgili 92/83/CEE sayılı Direktif altında düzenlenmiştir.

Bira üzerindeki tüketim vergisini heltolitre/derece miktarı belirleyecektir.

Bu Direktif altında, bira kodu NC 2203 olan herhangi bir ürün veya bira ve alkolsüz içecek içeren NC 2206 kodlu herhangi bir ürün ve her iki durumda da kazanılmış volumetrik alkol derecesi %0.5 üzerinde olmayan ürün olarak tanımlanmaktadır.

Bira üzerine uygulanan tüketim vergisi aşağıdakiler dikkate alınarak hesaplanacaktır:

 

- Hektolitre/derecenin geniş miktarı, veya

- üründe kazanılmış volumetrik hektolitre/derece miktarı.

Bu sayılı Direktif altında, biralar maksimum dört derece içeriği ile, aynı zamanda belli kategorideki tüm biralara hektolitre başına aynı tüketim vergisini uygulayarak, farklı kategorilere dağıtılabilir.

Benzer olarak, tüketim vergisinin indirilmiş oranları küçük bağımsız firmalar tarafından üretilen biralara, aşağıdaki koşullarda yüklenebilir:

· Yılda 200.000 hl’den daha çok bira üreten firmaların vergilendirilmemesi;

· Oranların tüketim vergisinin ulusal oranının %50’sinin altında olmaması.

Eğer Üye Ülkeler indirilmiş tüketim vergisi uygulamaya karar verirlerse, diğer Üye Ülkelerde yerleşik küçük fabrikalarca üretilen ve kendi alanlarında arz edilen biralara da uygulanacaktır.

%2.8 volumetrik alkol derecesinden az biralar için minimum oranların altındaki oranlar da uygulanabilir.

Tüketim vergileri aşağıdaki bitmiş ürünlerin hektolitre miktarı dikkate alınarak belirlenecektir:

* Köpüksüz şaraplar,
* Köpüklü şaraplar,
* Mayalanmış içecekler ve ara mallar.

Aynı çizgide, Direktif tüketim vergisinin aynı oranları Üye Ülkeler’de her alkollü içecek kategorisi için kullanılacaktır.

Bira hariç olmak üzere, tüketim vergilerinin indirilmiş oranları her tür şarap ve volumetrik alkol derecesi %8.5’un üzerinde olmayan diğer mayalanmış içeceklere uygulanabilir.

Direktif ayrıca volumetrik alkol derecesi %15’in altında olan ara mallar için bir indirilmiş oran uygulaması kurmaktadır; tek bir indirilmiş oran uygulaması eğer aşağıdakiler gerçekleşirse geçerli olacaktır:

· Bu oran normal ulusal oranın %40 altında değilse;

· Bu oran köpüksüz şarap ve diğer mayalanmış köpüksüz içeceklere uygulanan normal ulusal oranın altında değilse.

100% hacmin alkol hektolitresindeki miktara uygun olarak hesaplanan alkol ve alkollü içecek tüketim vergisi, 20°C’deki saf alkolün hektolitresi başına hesaplanacaktır.

Küçük damıtım evlerince üretilen etil alkol, tüketim vergilerinin ulusal oranının %50’sinin altında olmamak üzere, tüketim vergisine tabi olabilirler.

Ve potansiyel ayrımcılığı ortadan kaldırmaya yönelik bir garanti olması amacıyla, Üye Ülkeler diğer Üye Ülkelerin küçük damıtım evlerince üretilen etil alkol için aynı indirilmiş oranları uygulayabilirler.

Belli bir çerçevede, tüketim vergisinin indirilmiş oranları volumetrik alkol derecesi %10’un altında olan alkol, Fransız romu ve Yunan uzosu için uygulanabilir.

İnsan tüketimine uygun olmadığı için piyasadan çekilen bir alkollü içecek olması durumunda, Üye Ülkeler ödene tüketim vergisini iade edebilirler.

Direktifte listelenen ürünler, aşağıdaki durumların sağlanması durumunda tüketim vergisinden muaf olacaklardır:

· Bir Üye Ülkenin karşılıkları altında denşirik ürünler olmaları halinde;

· İnsan tüketimine uygun olmayan üretim maddeleri için kullanılan denşirik ürünler olmaları halinde;

· Sirke, ilaç veya gıda aroması üretiminde kullanılmaları halinde.

Direktif, kötü niyetli muafiyetle savaşmak için bilgi değişimi ve yanı sıra denşirik formüllerin tanınmasını kolaylaştıran bir sistem kabul etmiştir.

Aynı çizgide, Konsey’in 19 Ekim 1992 tarihli, alkol ve alkollü içeceklerin tüketim vergilerinin yaklaştırılmasını düzenleyen 92/84/CEE sayılı Direktifi göstermeliyiz.

 

Alkol ve alkollü içecekler, ara mallar, şaraplar ve bira için tüketim vergisi oranlarının esnekliği için hazırlanmış olan Direktif, aşağıdaki minimum oranları beyan etmektedir:

 

* Bira alkolü için hl/derece Plato başına 0.748 Euro veya hl/derece başına 1.87 Euro;
* şarap için hl başına 0 Euro;
* ara mallar için hl başına 45 Euro;
* likörler ve diğer içeceklerdeki alkol için hl başına 550 Euro.

 

Saf alkol heltolitresi başına 1000 Euro üzerinde bir tüketim vergisi oranı uygulayan Üye Ülkeler ve yukarıda bahsedilen kategoriler için, bu oran 1000 Euro’nun altında olmadığı sürece azaltılabilir.

İndirilmiş oranlar Yunanistan, İtalya ve Portekiz’in belli bölgelerinde uygulanabilir, bu oranlar gerekli değişiklikler yapılarak her iki yılda bir revize edilebilir.

 

 

D) Elektrik

Yakıt veya ısıtma amaçlı kullanılan tüm enerji ve elektrik ürünleri, mal olarak veya kimyasal azaltmalar veya elektrolitik veya metalürjik süreçler için kullanılmadığı sürece, vergiye tabi olacaktır.

2003/96/CEE sayılı Direktif yakıt, endüstriyel veya işe yönelik yakıt ve yağ, ve elektriğe uygulanabilir minimum vergilendirme seviyelerini oluşturmuştur. Ve bunu elde etmek için, Üye Ülkeler tarafından uygulanan vergilendirme seviyesi bu Direktif tarafından sağlanan minimumun altında olamaz.

Direktifte kullanılan anahtar terimler:

* Vergilendirme seviyeleri: tüketim için teslimat zamanında doğrudan veya dolaylı olarak enerji ve elektrik ürünleri üzerinden hesaplanan toplam dolaylı vergilerin miktarı (KDV muafiyeti ile).
* Ticaret amaçlı gazın yakıt olarak kullanılması: kendi veya üçüncü tarafların adına, bir motorlu araç veya bir araya getirilen araçlar seti ile malların nakliyatı için kullanılan benzin. Bu araçlar özellikle yolda mal nakliyatı yapmak ve 7,5 ton’a eşit veya fazla yük taşımaya yetkili, aynı zamanda Konsey’in Şubat 1970 tarihli ve Üye Ülkelerdeki motorlu araç ve römorklarının lisansı yasasının yaklaştırılması ile ilgili olan 70/156/CEE sayılı Direktif altındaki M2 ve M3 kategorisindeki arabalarla olağan veya geçici yolcu taşıma amacındadırlar.
* Biyomas: ürünlerin biyolojik parçalara ayrılabilir bölümleri, atık veya tarımdan (sebze ve hayvan maddelerini içerecek şekilde) kalan artık/küspe, ormancılık veya benzer endüstriler için, aynı zamanda endüstriyel ve belediye atıklarının biyolojik parçalara ayrılabilir bölümleri.
* Büyük enerji tüketen firma: üretim değerinin en az %3’ü oranında enerji ve elektrik ürünleri satın alan, veya ulusal enerji vergisinin toplam miktarı katma değerlerinin en az %0.5 oranı kadar olan firma.

Yakıtlara uygulanabilir minimum vergi seviyeleri:

-	1/1/2004’den itibaren minimum tüketim vergileri	1/1/2010’den itibaren minimum tüketim vergileri
Benzin (Euro/1000 l)	421	421
Kurşunsuz benzin (Euro/1000 l)	359	359
Gazyağı (Euro/1000 l)	302	330
Gaz (Euro/1000 l)	302	330
GLP (Euro/1000 l)	125	125
Doğal gaz	2,6 (Euro/jul)	2,6 (Euro/jul)

(Hacimler 15 °C’de ölçülmektedir.)

Konsey, Komisyon’un raporu ve önerisi ve 1 Ocak 2012 tarihli Avrupa Parlamentosu istişaresine dayanarak, 1 Ocak 2013’den itibaren petrol için minimum vergilendirme seviyelerini oluşturacaktır.

Üye Ülkeler endüstriyel amaçlı petrol ve özel kullanım amaçlı petrol arasında, minimum topluluk seviyelerine saygı gösterdikleri ve yakıtın ticari amaçlı kullanımı için oluşturulan oran 1 Ocak 2003’de geçerli olan ulusal vergilendirme seviyesinin altında olmadığı sürece, ayrım yapmaya yetkili kılınmıştır.

Bu durum Üye Ülkelerin araçlarda kullanılan ticari olmayan petrole uygulanabilen ve gasoline uygulanamayan özel harçların seviyeleri arasındaki farkları azaltmasına izin vermektedir.

Endüstriyel veya ticari kullanıma yönelik yakıtlara uygulanabilir minimum vergilendirme seviyeleri:

	1/1/2004’den itibaren minimum tüketim vergileri
Gazyağı (Euro/1000 l.)	21
Gaz (Euro/1000 l.)	21
GLP (Euro/1000 kg)	41
Doğal gaz	0,3 (Euro/jul)

(Hacimler 15 °C’de ölçülmektedir.)

Direktif altında, aşağıdakiler endüstriyel ve ticari kullanım olarak farz edilecektir:

· Tarım, bahçıvanlık, balıkçılık ve ormancılık işleri;

· Sabit motorlar;

· İnşaat, inşaat mühendisliği ve kamu işleri için kullanılan malzeme ve makineler;

· Kamu alanları dışında kullanmaya yönelik araçlar.

Yakıt ve elektrik üzerine uygulanabilir minimum vergilendirme seviyeleri:

-	1/1/2004’den itibaren minimum tüketim vergileri (profesyonel kullanımlar için)	1/1/2004’den itibaren minimum tüketim vergileri (profesyonel  olmayan kullanımlar için)
Gazyağı (euro/1000 l.)	21	21
Ağır mazot (Euro/1000 kg)	15	15
Gaz (Euro/1000 l.)	0	0
GLP (Euro/1000 kg)	0	0
Doğal gaz (Euro/jul)	0,15	0,3
Karbon ve kok (Euro/jul)	0,15	0,3
Elektrik (Euro/MW)	0,5	1,0

(Hacimler 15 ° C’de ölçülmektedir.)

1 Ocak 2003’ten itibaren, belli Üye Ülkeler ısınma amaçlı petrole kontrol bağlılığı uygulayabilmekte idi, ve şu anda bu ürüne 1000 litre başına 10 Euro’luk bir indirilmiş oran uygulayabilmekteler. Bununla beraber bu yetki, Komisyon’un bir raporu ve önerisine ve üyelerin oybirliği ile aldığı karara dayanarak, Konsey indirilmiş oranın Üye Ülkeler arasındaki değişimlerde bozukluk problemlerine yol açacak kadar düşük olduğuna karar verdiği sürece, 1 Ocak 2007’de bertaraf edilecektir.

Benzer olarak, bu Direktifte sağlanan minimum vergilendirme seviyelerine sadık kaldığı ve ek olarak topluluk yasasına uyduğu sürece, çeşitli farklılaştırılmış oranlar oluşturulmuştur. Böylece, farklılaştırılmış vergilendirme oranları aşağıdaki durumlarda Üye Ülkelerin mali kontrolü altında yüklenebilir:

· Farklılaştırılmış oranlar doğrudan ürünün kalitesi ile ilişkilendirildiğinde,

· Farklılaştırılmış oranlar tüketilen ısı için elektrik ve enerji ürünlerinin miktarlarına dayandığında,

· Aşağıdaki kullanımlar için: yolcuların yerel kamusal nakliyesi (vergileri içerecek şekilde), atık toplanması, silahlı kuvvetler, engelli insanlar ve ambulanslar,

· Yukarıda bahsedilen yakıt ve elektrik ürünlerinin profesyonel ve profesyonel olmayan tüketimleri arasında.

Aşağıdaki ürünler muaf tutulmuştur:

· Elektrik üretmek için kullanılan enerji ve elektrik ürünleri, aynı zamanda elektrik üretimi elde etmek için kullanılan elektrik. Bununla beraber, Üye Ülkeler bu ürünleri çevresel politikalar nedeniyle vergilendirebilirler;

· Turizm amaçlı özel uçuş hariç olmak üzere, hava seyirleri için yakıt veya benzin olarak kullanılmaya yönelik enerji ürünleri;

· Topluluk sularında, balıkçılık dahil ve eğlence amaçlı özel gemiler ve gemi bordalarında üretilen elektrik hariç, gemicilik için yakıt veya benzin olarak kullanılmaya yönelik enerji ürünleri.

Direktif Üye Ülkelere uluslararası ve topluluk-içi nakliyat yollarında bu son iki muafiyetin imkânını sağlamaktadır. Üye Ülkeler iki taraflı anlaşmayı imzalayan bir ÜYE ÜLKE veya iki Üye Ülke arasındaki hava ve deniz bölümleri bünyesinde Direktif tarafından oluşturulan minimum seviyeden daha düşük bir oranda vergilendirme yapabilirler.

Üye Ülkeler aşağıdaki durumlarda vergilendirme seviyesinde indirim veya azaltmalar benimseyebilirler:

· Yenilenebilir kaynaklarla ilgili olan daha az kirletici teknolojik ürünlerin geliştirilmesi kapsamında mali kontrol altında kullanılan enerji ürünleri;

· Bio-yakıtlar;

· Biyokütle dönüşüm veya atık dönüşümü ile üretilen veya güneş, rüzgar, deniz veya jeotermik kaynaklı enerji kaynakları;

· İnsan ve malların tren, metro, tramvay ve troleybüs ile nakliyesi için kullanılan enerji ve elektrik ürünleri;

· Özel eğlence dışında kalan, iç denizlerde (balıkçılık dahil) denizcilik için petrol veya yağ olarak kullanılmaya yönelik enerji ürünleri, ve gemi bordasındaki elektrik;

· Doğal gaz ve yakıt olarak kullanılan GLP (…).

Direktif, büyük enerji tüketicisi olan firmalar ve çevresel hedeflere ulaşmaya çalışan veya enerji verimliliğini geliştirmeye çalışan firmaların mali yükünü azaltmaya yönelik önlemler alacaktır.

Direktif Üye Ülkeler’in enerji tüketimini kesme amaçlı yatırımlar yürüten firnaların vergilerinin geri ödenebileceğini karar almıştır. Bu geri ödeme güçlü enerji yoğunluğu olan firmalar için %100, kalan firmalar için de %50’ye ulaşabilir.

Konsey’in 29 Nisan 2004 tarihli, 2003/96/CE sayılı Direktifi ve belli Üye Ülkeler’e enerji ve elektrik ürünlerinde muafiyet veya geçici indirimler uygulama ile ilgili konuları değiştiren 2004/74/CE sayılı Direktifi, aşağıdakileri oluşturmaktadır:

- Çek Cumhuriyeti, 1 Ocak 2008’e kadar elektrik, katı yakıtlar ve doğal gaz oranlarını toptan veya parçalı olarak muaf tutabilir veya indirebilir.

- Estonya Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2010’a kadar, yakıt olarak kullanılan petrol üzerine uygulanan ulusal vergilendirme seviyelerini yeni minimum seviye olan 1000 litre başına 330 euro’ya değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır. Bunun yanında, 1 Mayıs 2004’ten itibaren yakıt olarak kullanılan petrol üzerindeki oran 1000 litre başına 245 eurodan az olamaz.

- Estonya Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2010’a kadar, yakıt olarak kullanılan kurşunsuz petrol üzerine uygulanan ulusal vergilendirme seviyelerini yeni minimum seviye olan 1000 litre başına 359 euro’ya değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır. Bunun yanında, 1 Mayıs 2004’ten itibaren yakıt olarak kullanılan kurşunsuz petrol üzerindeki oran 1000 litre başına 287 eurodan az olamaz.

- Estonya Cumhuriyeti 1 Ocak 2009’a kadar katranlı kayrağın vergilerden tamamen muaf tutulduğunu kabul edebilir. 1 Ocak 2013’e kadar, 1 Ocak’tan itibaren geçerli olacak oran minimum uygun topluluk oranının %50 altında olmadığı sürece, katranlı kayrak için indirilmiş bir vergi oranı uygulayabilir.

- Estonya Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2010’a kadar, kentsel ısınma için kayrak petrolü üzerine uygulanan ulusal vergilendirme seviyesini minimum vergilendirme seviyesine değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır.

- Estonya Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2010’a kadar elektrik ürünleri üzerindeki mevcut vergi sistemini elektrik üretimi vergi sistemine değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır.

- Letonya Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2011’e kadar, yakıt olarak kullanılan petrol ve gaz üzerindeki ulusal vergilendirme seviyesini 330 euroya ulaşmak amacıyla, 1 Ocak 2013’e kadar 1000 litre başına 302 euro olan yeni minimum seviyeye değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır. Bunun yanında, yakıt olarak kullanılan petrol ve gaz üzerindeki vergilendirme seviyesi 1 Mayıs 2004’ten itibaren 1000 litre başına 245 euro, veya 1 Ocak 2008’den itibaren 1000 litre başına 274 eurodan düşük olamaz.

- Letonya Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2011’e kadar, yakıt olarak kullanılan kurşunsuz petrol üzerindeki ulusal vergilendirme seviyesini 1000 litre başına 359 euro olan yeni minimum seviyeye değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır. Bunun yanında, yakıt olarak kullanılan kurşunsuz petrol üzerindeki vergilendirme seviyesi 1 Mayıs 2004’ten itibaren 1000 litre başına 287 euro, veya 1 Ocak 2008’den itibaren 1000 litre başına 323 eurodan düşük olamaz.

- Letonya Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2010’a kadar kentsel ısınma için kullanılan mazot üzerindeki ulusal vergilendirme seviyesini minimum vergilendirme seviyesine değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır.

- Letonya Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2010’a kadar elektrik üzerindeki ulusal vergilendirme seviyesini minimum uygun seviyeye değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır. Bunun yanında, elektrik üzerindeki geçerli oranlar, 1 Ocak 2007’den itibaren minimum uygun topluluk vergilendirme seviyesinin %50’sinin altında olamaz.

- Letonya Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2009’a kadar karbon ve kok üzerindeki ulusal vergilendirme seviyesini minimum uygun seviyeye değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır. Bunun yanında, karbon ve kok üzerindeki geçerli oranlar, 1 Ocak 2007’den itibaren minimum uygun topluluk vergilendirme seviyesinin %50’sinin altında olamaz.

- Litvanya Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2011’e kadar, yakıt olarak kullanılan petrol ve gaz üzerindeki ulusal vergilendirme seviyesini 330 euroya ulaşmak amacıyla, 1 Ocak 2013’e kadar 1000 litre başına 302 euro olan yeni minimum seviyeye değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır. Bunun yanında, yakıt olarak kullanılan petrol ve gaz üzerindeki vergilendirme seviyesi 1 Mayıs 2004’ten itibaren 1000 litre başına 245 euro, veya 1 Ocak 2008’den itibaren 1000 litre başına 274 eurodan düşük olamaz.

- Litvanya Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2011’e kadar, yakıt olarak kullanılan kurşunsuz petrol üzerindeki ulusal vergilendirme seviyesini 1000 litre başına 359 euro olan yeni minimum seviyeye değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır. Bunun yanında, yakıt olarak kullanılan kurşunsuz petrol üzerindeki vergilendirme seviyesi 1 Mayıs 2004’ten itibaren 1000 litre başına 287 euro, veya 1 Ocak 2008’den itibaren 1000 litre başına 323 eurodan düşük olamaz.

- Macaristan Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2010’a kadar kentsel ısınma için kullanılan elektrik, doğal gaz, karbon ve kok üzerindeki ulusal vergilendirme seviyesini minimum vergilendirme seviyesine değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır.

- Malta Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2010’a kadar elektrik üzerindeki ulusal oranları minimum uygun seviyelere değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır. Bunun yanında, elektrik üzerindeki geçerli oranlar, 1 Ocak 2007’den itibaren minimum uygun topluluk vergilendirme seviyesinin %50’sinin altında olamaz.

- Malta Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2010’a kadar, yakıt olarak kullanılan petrol ve gaz üzerindeki ulusal vergilendirme seviyesini 1000 litre başına 330 euro olan yeni minimum seviyeye değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır. Bunun yanında, yakıt olarak kullanılan petrol ve gaz üzerindeki vergilendirme seviyesi 1 Mayıs 2004’ten itibaren 1000 litre başına 245 eurodan düşük olamaz.

- Malta Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2010’a kadar, yakıt olarak kullanılan kurşunsuz petrol ve kurşunlu petrol üzerindeki ulusal oranları uygun minimum seviyelere değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır. Bunun yanında, yakıt olarak kullanılan kurşunsuz petrol ve kurşunlu petrol üzerindeki vergilendirme seviyesi 1 Mayıs 2004’ten itibaren 1000 litre başına 287 euro, ve 1000 litre başına 337 eurodan düşük olamaz.

- Malta Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2010’a kadar ısınma için kullanılan doğal gaz üzerindeki ulusal vergilendirme seviyesini minimum vergilendirme seviyesine değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır. Bunun yanında, elektrik üzerindeki geçerli oranlar, 1 Ocak 2007’den itibaren minimum uygun topluluk vergilendirme seviyesinin %50’sinin altında olamaz.

- Malta Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2009’a kadar katı yakıtlar üzerindeki ulusal vergilendirme seviyesini minimum vergilendirme seviyesine değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır. Bunun yanında, elektrik üzerindeki geçerli oranlar, 1 Ocak 2007’den itibaren minimum uygun topluluk vergilendirme seviyesinin %50’sinin altında olamaz.

- Polonya Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2009’a kadar, yakıt olarak kullanılan kurşunsuz petrol üzerindeki ulusal vergilendirme seviyelerini yeni minimum seviye olan 1000 litre başına 350 euro’ya değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır. Bunun yanında, 1 Mayıs 2004’ten itibaren yakıt olarak kullanılan kurşunsuz petrol üzerindeki oran 1000 litre başına 287 eurodan az olamaz.

- Polonya Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2010’a kadar, yakıt olarak kullanılan petrol üzerindeki ulusal vergilendirme seviyesini 330 euroya ulaşmak amacıyla, 1 Ocak 2012’ye kadar 1000 litre başına 302 euro olan yeni minimum seviyeye değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır. Bunun yanında, yakıt olarak kullanılan petrol üzerindeki vergilendirme seviyesi 1 Mayıs 2004’ten itibaren 1000 litre başına 245 euro, veya 1 Ocak 2008’den itibaren 1000 litre başına 274 eurodan düşük olamaz.

- Polonya Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2008’e kadar, ağır petrol üzerindeki ulusal vergilendirme seviyesini yeni minimum seviye olan 1000 kilogram başına 15 euroya değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır. Bunun yanında, 1 Mayıs 2004’ten itibaren, ağır petrol üzerindeki vergilendirme seviyesi 1000 litre başına 13 eurodan az olamaz.

- Polonya Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2012’ye kadar kentsel ısınma için kullanılan karbon ve kok üzerindeki ulusal vergilendirme seviyesini minimum vergilendirme seviyesine değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır.

- Polonya Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2012’ye kadar ısınma için karbon ve kok üzerindeki –kentsel ısınma istisnası ile- ulusal vergilendirme seviyesini minimum vergilendirme seviyesine değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır.

- Polonya Cumhuriyeti 1 Ocak 2008’e kadar kamu otoritesi olarak gerçekleştirdikleri aktivitelerinde okullar, ana okulları ve diğer kamu hizmetleri için yakıt olarak kullanılan petrole toptan veya parçalı olarak indirim uygulayabilirler.

- Polonya Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2006’ya kadar kendi elektrik vergilendirme sistemini topluluk düzenlemelerine uyumlaştırması için bir geçiş süresi olacaktır.

- Slovenya Cumhuriyeti, mali kontrol altında doğal gaz üzerinde toptan veya parçalı olarak muafiyet veya indirilmiş vergi oranı uygulayabilir. Toptan veya parçalı olarak muafiyet veya indirilmiş vergi oranı Mayıs 2014’e kadar veya ulusal doğal gaz nihai enerji enerji tüketiminin %25’e daha once ulaşması halinde uygulanabilir. Bunun yanında, ulusal doğal gaz nihai enerji enerji tüketimi %20’ye ulaşır ulaşmaz, Slovenya Cumhuriyeti yukarıda bahsedilen sürecin sonunda en azından minimum orana ulaşması amacıyla, yıllık olarak artırılacak tamamen pozitif bir vergi oranı uygulayabilir.

- Slovakya Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2007’ye kadar ısıtma için elektrik ve doğal gaz üzerindeki ulusal vergilendirme seviyesini minimum uygun seviyelere değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır. Bunun yanında, elektrik ve doğal gaz üzerindeki vergilendirme oranları, 1 Ocak 2007’den itibaren minimum uygun topluluk vergilendirme seviyesinin %50’sinin altında olamaz.

- Slovakya Cumhuriyeti’nin 1 Ocak 2009’a kadar katı yakıtlar üzerindeki ulusal vergilendirme seviyesini minimum uygun seviyelere değiştirmek için bir geçiş süresi olacaktır. Bunun yanında, katı yakıtlar üzerindeki vergilendirme oranları, 1 Ocak 2007’den itibaren minimum uygun topluluk vergilendirme seviyesinin %50’sinin altında olamaz.

--------------------------------------------
[33] Komisyon’un 2 Temmuz 1993 tarihli 2454/93 CEE CEE n° Tüzüğü, Topluluk Gümrük Kodu’nu beyan eden Tüzük CEE n°. 2913/92’nin uygulanması için belli karşılıklar oluşturmaktadır.

[34] EMU Tabac SARL, The Man in Black, Ltd.